Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.
Ξεκίνησε μία προσπάθεια συλλογής πληροφοριών σχετικά με τους έγκλειστους ποιητές της περιόδου 1955-1959 στα κρατητήρια της Κύπρου. Όσοι αναγνώστες του Ιστολογίου μπορούν να συνδράμουν στέλνοντας πληροφορίες μπορούν να το κάνουν στο e-mail: dimitriosgogas2991964@yahoo.com

Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2018

Ο πίνακας / Χρίστος Χατζήπαπας


Ο μέγας αθώος
ο αμνός της προδοσίας
ο ζηλωτής
ο Τσε Γκεβάρα της όλης υπόθεσης
μιαρός κατά το ιερατείο
ουδόλως ξεχώρισε
δυστυχώς
στον πίνακα
«Οι δώδεκα απόστολοι»
του Αντρέα Καραγιάν.
Τη στιγμή που των ζηλωτών
τ’ αγύριστα κεφάλια
κοσμούν έκτοτε
τον κρανίου τόπο.

Το σπίτι / Σωκράτης Αντωνιάδης


Το σπίτι έγινε καφετέρια
μ’ επίπλωση να θυμίζει ευαισθησίες παλιάς κοπής.
Λίγο μετά το πυρπόλησαν
λόγοι αντιζηλίας, είπανε.
Αλλά το ξέρω καλά αυτό το σπίτι.
Κάποτε είχε μια ψυχή γαλήνια
χωνεμένη στα παλιά έπιπλα
στην άμιλλα των ευγενών ψιθύρων.
Ίσως και ν’ αυτοπυρπολήθηκε
μη αντέχοντας στον τόσο θόρυβο
και στην τόση κωμωδία των συναθροιζομένων.

"Ο Άγγλος φωτογράφος" (απόσπασμα) / Αντωνιάδης Σωκράτης

Ήρθε απ’ τη μεριά του Κάβο Κίτι
κι ευθύς απλώθηκε μπροστά στα μάτια του
στενή λωρίδα ανατολίτικου παζαριού.
Στο φρύδι του γιαλού η Σκάλα
με τις σημαίες να κυματίζουν
και τα κανόνια του Κάστρου
να χαιρετούν γιορτινά τα νέα καράβια.

Μα πιο πολύ τον πολυταξιδεμένο
στα μέρη των ανατολικών αποικιών
Άγγλο φωτογράφο
συνεπήρε η κορυφογραμμή του Σταυροβουνίου
ζωγραφιά δειλινού σε κινέζικο βάζο.




 Από την ποιητική συλλογή: Ανώνυμη άνοιξη. 

Αντωνιάδης Σωκράτης

Το εξώφυλλο (απόσπασμα) / Αντωνιάδης Σωκράτης

 ...Κι όμως ο άνεμος που λυσσομανά 
 ασταμάτητα στο χάσμα του χρόνου 
δεν πείραξε τίποτε 
 δεν πήρε τίποτε μαζί του 
 κράτησε ατσαλάκωτες 
 λέξεις, εικόνες, νοήματα 
το όνομα του ποιητή το σεβάστηκε 
δεν σκόρπισε απ’ τις σελίδες 
τη μυρωδιά των λουλουδιών. 
 Μόνο το σφύριγμά του να δίνει ρυθμό 
 στον ακέραιο ελληνικό λόγο.

Άντρια Τζόνσον (μικρή αναφορά)

Γεννήθηκε στη Δεκέλεια της Κύπρου. Σήμερα κατοικεί στη Λεμεσό. Ασχολείται με την ποίηση εδώ και μερικά χρόνια. Δεν έχει εκδώσει κάποια ποιητική συλλογή. Η συμμετοχή στης στην ΟΜΑΔΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ των ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΔΙΑΝΥΣΜΑ: Καλοκαίρι 2014 είναι το πρώτο της βήμα. 

[Μ΄ ένα κορμί πολεμιστή] / Άντρια Τζόνσον




Μ΄ ένα κορμί πολεμιστή και μάτια φλογισμένα 
το γκάζι τέρμα πάταγες και ξέχναγες τα φρένα. 
Έπαιρνες σβάρνα όλα τα μπαρ τις νύχτες και κοιτούσες 
και κάθε αιθέρια ύπαρξη στα χέρια σου μεθούσες. 

Ζητούσες μόνο ηδονή το σώμα σου γλεντούσες

μα την καρδιά στα στήθια σου πανάκριβα πουλούσες. 
Με λάγνο βλέμμα τύλιγες το τρυφερό σου θύμα
και με περίσσιες αντοχές ξετύλιγες το νήμα, 

για έρωτα δεν μίλαγες ποτέ δεν είχες νιώσει 

μόνο το κέλυφος κοιτάς κι΄ αυτό σε είχε σώσει. 
Παθητική μου ύπαρξη αρχίει και χαράζει 
στα μάτια δάκρυα καυτά το φως που σε τρομάζει.

Με κάθε φως και κάθε αυγή θα βλέπεις την αλήθεια

μ΄ αυτά που η νύχτα σε γελά κερνώντας παραμύθια. 
Με κάθε φως δεν ξεψυχάς ζητώντας την αγάπη
που μες σε τάφο έθαψες και στην ψυχή σου εχάθει. 

[Τη μάσκα φόρεσες ξανά] / Άντρια Τζόνσον

Τη μάσκα φόρεσες ξανά
και βγήκες για σεργιάνι
στον κόσμο πάλι τριγυρνάς 
μ΄ αγκάθινο στεφάνι

τι κι΄ αν το αίμα σου κυλά
κι΄ ο πόνος σε τσακίζει
τη μάσκα ετούτη που φοράς
κανένας δεν αγγίζει. 


Μ΄ ένα χαμόγελο περνάς
τη σάπια τη ζωή σου 
σταυρό δικό σου κουβαλάς
δεν βλέπουν την ψυχή σου. 

Σε ένα δέρμα λαμπερό
τυλίγεις το κορμί σου 
και άρωμα χαράς σκορπάς
σε κάθε κίνησή σου. 

Μπράβο σου τα κατάφερες, 
τους έχεις ξεγελάσει
μ΄ αυτή τη μάσκα που φοράς
κι ΄ εσένα έχεις γελάσει.

Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2018

Αυτό θα πει αγάπη / Παύλος Ανεμόμυλος

Παύλος Ανεμόμυλος (βιογραφικό)

Γεννήθηκε στην Ορμίδεια το 1949. 
Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο της Ορμίδειας και το Λύκειο της Λάρνακας. 
Μετανάστευσε στην Αγγλία προς αναζήτηση καλύτερης τύχης το 1969 και εκεί ασχολήθηκε με την  ποίηση. 

Το 1997 το ποίημά του "Αγάπη για τη ζωή" κερδίζει την πρώτη θέση στο διαγωνισμό "Θέατρο για την ανθρωπότητα" και 
Το 1998 το ποίημά του "Για τη ζωή τραγούδια θα κεντώ" κερδίζει και αυτό την πρώτη θέση στον ποιητικό διαγωνισμό "jeet monnet"  που έγινε στη Γένοβα της Ιταλίας. 

Ποιητικές Συλογές : Με τα μάτια της ψυχής μου (2000) 


Αγάπη για τη ζωή και Για τη ζωή τραγούδια θα κεντώ: Δύο Ποιήματα του Παύλου Ανεμόμυλου

ΞΥΠΝΑ Ραγιά / Ανδρέου Ειρήνη


Έφτασε η ώρα της σιωπής, πια τι να πεις
που ένα μπουρδέλο την πατρίδα καταντήσαν
της ηδονής και της κοιλιάς δούλοι παχιοί 
στο σβέρκο του φτωχού σαν βδέλλες εκολλήσαν.

Για να ξεφύγεις απ' το λούκι δεν μπορείς
πολιτικάντηδες σου βάλαν τη θηλιά.
μπουρλότο θέλει η βουλή κι εσύ μαζί
που σε κουρεύουν, σε πηδάν κι ούτε μιλιά.
Φίμωτρα σου φορέσανε σε δέσαν στα τσιγκέλια
μα εσύ νομίζεις πως σε ντύσαν μασκαρά.
Γυρνάς σε καρναβάλια, χορεύεις τσιφτετέλια
κουνιέσαι στο ρυθμό τους και παλαμάκια σου βαράν.
Βολεύτηκες εκεί σε μια θεσούλα
γλείφοντας κόμματα, παλιό το σκηνικό
έχεις ταυτότητα, σαν το αρνί με βούλα
δούλος στο σύστημα, ραγιάς κανονικός.
Ο τόπος γέμισε με ξένους κάθε ράτσας
και τα παιδιά σου παν να ζήσουν μακριά
και η τιβί κσθημερίς σου κάνει πιάτσα
κι ότι σκουπίδι στο πουλά ,ΞΥΠΝΑ ραγιά!
Ζόμπι σε καταντήσανε, σε ψέκασαν καλά
παίζεις τον ρόλο σου τον ζεις μες στο πετσί σου.
σου μάθανε το μάθημα μα πρόσεξε καλά
μην γίνεις δήμιος στο ίδιο το παιδί σου.

ΠΡΟΣΑΡΑΞΗ / Ανδρέου Ανδρέας

Κι όταν κάποτε φτάσης 
η θάλασσα δεν θα υπάρχει πια
- μόνο λειψοί σκελετοί πλοίων 
στην ακροθαλασσιά π΄ αρμένισαν κάποτε
τον Ήλιο. Θα καταλάβεις τότε πως ήσουν 
πολύ ξένος για τη θάλασσα, 
πως δεν της ήσουν τίποτα.

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2018

Το κάστρον / Αναγιωτού Πάμπης

Το κάστρον εκσπερματώνει θλιβερές αναμνήσεις
υπό μορφήν βίαιων κυμάτων. Το κάστρον είναι
μια προέκταση του βραχίονα των βράχων που
εφορμούν εν στύσει προς τον παρθενικόν υμένα
των ουρανίων σωμάτων. Το κάστρου δεν επιδέχεται
την εύσπλαχνον επαιτείαν,
ούτε επιζητεί γόγγους επετειακούς.
Δεν μπορεί όμως και να βαστάξει
την λήθη διάττοντος αστέρα.
Απαιτεί την συρρίκνωσιν όλων των αξιών
εις την μίαν και την μοναδικήν λέξιν της Ελεφθερίας.
Διότι, πώς άλλως θα δυνηθεί να λεφκάνει
την χαίνουσαν πληγήν της νύκτας;

Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2018

Κλεψύδρα / Αναγιωτός Κυριάκος


Να, τώρα
ετούτη τη στιγμή
το σήμερα γίνεται χθες,
το χθες παρελθόν
και το παρελθόν μύθος.
Η κλεψύδρα 
με συνθλίβει
στο στένωμά της.
Ασφυκτιώ
στο πλέγμα των μεσημβρινών
και με τους παράλληλους.
Κι εσείς
αδιάκοπα στιλβώνετε
την επιτύμβιά σας στήλη.

Στα βράχια / Αναγιωτός Κυριάκος

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΑΝΑΓΙΩΤΟΣ



Άξαφνα,
τα όργανα
πέτρωσαν
στα χέρια των κιθαρωδών.

Στα κρεματόρια
των αυτόματων ταμιακών,
αποτεφρώθηκε
το δείπνο της τυροφάγου.

Μεσίστια κυμάτιζαν
οι χαρταετοί,
ανήμερα των κουλούμων.

Ποια η γύμνια
και ποια η μεταμφίεση;
Ποιο το πρόσωπο
και ποιο το προσωπείο;

Στα βράχια,
μονάχα τα αυτοφυή κυκλάμινα,
δεμένα πισθάγκωνα,
αρνούνται να προδώσουν την Άνοιξη.

Μνήμες / Αναγιωτός Κυριάκος



Την τρίαινά τους
έσεισαν
οι αποκαρωμένες μου μνήμες.

Η θάλασσα εσχίσθη
το βένθος ανεδύθη.

Τα κογχύλια άρπαξαν τα όργανα
άρχισαν τραγούδι τα ψάρια
έστησαν χορό τα κοράλλια.

Σίγησε το γραμμόφωνο.
Παντού πάλι πέλαγος.
Καταχώνιασα ξανά τις φωτογραφίες
και καταβυθίστηκα στο παρόν.

Αιμιλία Μωυσέως - Αλεξάνδρου (Μικρή αναφορά)

Η Αιμιλία Μωυσέως - Αλεξάνδρου  γεννήθηκε στην Αραδίππου το 1971. Ασχολείται με την Ποίηση και το τραγούδι. Είναι πολύτεκνη μητέρα. 

Έργα της ιδίας:

-Βιώματα από Καρδιάς (Ποίηση) 
-Πνευματικοί Πόθοι (Ποίηση)



τα βιβλία της μπορείτε να τα βρείτε στο βιβλιοπωλείο Κατσώνη στην περιοχή Αραδίππου κοντά στο Γ' Δημοτικό Σχολείο. 

http://www.reporter.com.cy/local-news/article/267768/

Πνευματικοί Πόθοι: Ποιητική Συλλογή της Αιμιλίας Μωυσέως Αλεξάνδρου

Μόνο για σένα 

Καράβι Παναγίτσα μου 
για χάρη Σου θα γίνω. 
Να ταξιδέψω ολόχαρη 
στην όμορφη την Τήνο. 

Κύμα θα κάνω την καρδιά 
θάλασσα το μυαλό μου 
γιατί επόθησα πολύ 
να σ΄ έχω στο πλευρό μου. 

Τα άγρια τα κύμματα 
δεν θα υπολογίσω. 
Στη χάρη Σου μανούλα μου
να΄ ρθω να προσκυνήσω. 

Βιώματα από Καρδιάς: Ποιητική Συλλογή της Αιμιλίας Μωυσέως Αλεξάνδρου (ένα Ποίημα)


Στείλε μου ένα Καράβι 

Ένα καράβι στείλε μου 
Μανούλα να με φέρει 
στο όμορφο ακρογιάλι Σου
με το γλυκό αγέρι 

Κι όταν κοντά Σου θα βρεθώ 
έστω για λίγες μέρες
σε άλλους κόσμους θα πετώ 
και σε ουράνιες σφαίρες   

Μέσα στη χάρη Σου εγώ 
θα ζω και θ΄ ανασαίνω 
θα Σε κοιτάζω μοναχά 
και δε θα Σε χορταίνω. 

Στην Τήνο την πανέμορφη 
θα΄ μαι εκεί κοντά Σου 
να γαληνεύσω αμέριμνα 
μέσα στην αγκαλιά Σου. 

Αιμίλιος Αχιλλέας (βιογραφικά στοιχεία)

Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1903. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα, στη Χάγη, στο Παρίσι και στη Χαιδεβέργη. Ασχολήθηκε με το Διήγημα, τη Νουβέλα και την Ποίηση. 

Έργα του (πεζογραφήματα) 


  • Παλιά Κύπρος
  • Χρύσιλλα
  • Συμφωνία του Λυτρωμού

ΙΚΕΣΙΑ / Αιμίλιος Αχιλλέας

     Συχώρεσέ με, αγαπημένη, γιατί άκουσα,πριν ακόμα τον πεις, 
το μυστικό πόνο της ψυχής σου. 
     Μου είχες μόνο πεί: Είμαι πληγωμένη κι αδύνατη πολύ. Μα 
στου ματιού σου το βαθύτερο σκοτάδι, πίσω απ΄του δακρυού σου
το κρύσταλλο,είδα τη σπίθα της άγριας χαράς και στης φωνής 
σου το λυγμό άκουσα την μακρινή ηχώ της ικεσίας σου που
μούλεγε:

- Βοήθησέ με, αδελφέ μου, να ξαναγίνω δυνατή για να μπορέσω 
να σε ξαναπλγώσω. 

Αθηνοδώρου Αμαλία (μικρή αναφορά)

Η Αθηνοδώρου Αμαλία καταγότανε από την Λάρνακα.  Ασχολήθηκε με την ποίηση. 

Ποιητικές Συλλογές:

--Η πρώτη μου συλλογή / 1990. σ. ; 16 εκ. ISBN 9963-7784-0-2 χαρτόδετο

Τον αγαπώ / Αθηνοδώρου Αμαλία

Τον αγαπώ τον αγαπώ 
τόσο πολύ 
κι όμως το είναι μου ποτέ δε θα 
του δώσω 
ούτε καρδιά ούτε ψυχή 
ούτε φιλί
χωρίςι τον όρκο πούχω κάμει 
να προδώσω.


Τον αγαπώ τον αγαπώ
όμως ποτέ 
δεν θα μπορέσω τη ζωή μου 
να μοιράσω 
θάμαι αόρατη στο πλάι του 
σκια 
μα τη μορφή του δεν μπορώ 
να την ξεχάσω.

Μοιάζεις με πλοίο / Αθηνοδώρου Αμαλία

Σαν το νησάκι μοιάζει η ζωή μου
στον ίδιο τόπο στέκει πιστά 
και συ το πλοίο που διασχίζεις
θάλασσες κύματα λαχταριστά.

Μες τολιμάνι κάποτε αράζεις 
κι όρκους μου κάνεις ψιθυριστά 
μα όταν χαράζει φεύγεις μ΄ αφήνεις
γεια σου μου γνέφεις, θάρθω μετά. 

Όταν φουρτούνα σε φοβερίζει 
έρχεσαι πλάι μου πούνε ζεστά 
κι όταν το κύμα θα γαληνέψει 
μου ξαναφεύγεις πάλι κλεφτά.

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2018

Σώτος Αθανασιάδης - Λαπαθιώτης (μικρή αναφορά)

Ο Σώτος Αθανασιάδης - Λαπαθιώτης γεννήθηκε το 1954 στο χωριό Λάπαθος της επαρχίας Αμμοχώστου της Κύπρου. Φοίτησε στο Δημοτικό σχολείο Λάπαθος, στο γυμνάσιο και λύκειο στο Τρίκωμο και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της ΑΣΟΕΕ Αθηνών. 


Εργογραφία:

  • Της ψυχής ο δρόμος 2011 (Ίδμων) 
  • Θαλασσινή Ανατολή 2008 (Ίδμων) 
  • Ήρθε ένα κύμα από την Αμμόχωστο 2012 (Ίδμων)
  • 31 Ποιητές 2012 (Πνοές λόγου και τέχνης) Συλλογικό έργο 
  • Ερωτικό έργο 2013 (Πνοές λόγου και τέχνης) Συλλογικό έργο

Σάββατο, 25 Αυγούστου 2018

ΕΟΛΙΘΙΑ: Ποιητική Συλλογή του Μάριου Αγαθοκλέους εκδοθείσα το έτος 1983

ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΟΣ


Ήρθε από τα βάθη της ζωής
ένα βράδυ καλοκαιρινό
και κόλλησε σα σφραγίδα
στο μέτωπό μου.
Με την άμπωτη υποχώρησε
αφήνοντας ανεξίτηλη μια λέξη
«σημαδεμένος», καθώς λένε,
φορτίο βαρύ
να το μεταφέρω στους αιώνες.
Ότι έγινε υπάρχει
και δεν φτάνει η συγχώρεση.


***

ΕΠΙΜΟΝΗ ΑΠΟΥΣΙΑ


Μισόφαγε, μα νοιώθει κουρασμένοι
Η μπάρα στο ποτήρι του
χάνει τον ιδρώτα.
Κάνει μια προσπάθεια…
η κίνηση μετέωρη απομένει.
Όλα του έρχονται μισά
στο πληχτικό δωμάτιο.
Του λείπει οπωσδήποτε
αυτό που απουσιάζει.

***

Ο ΛΕΥΚΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ

Υποστέλλω τις σημαίες
διαστέλλω τις πύλες της πόλης
και καταλήγω όπως πάντοτε
μόνος
σαν ημερομηνία
να κοιτάζω από το περιθώριο

ΗΔΟΝΟΒΛΕΨΙΑΣ : Ποιητική Συλλογή του Μάριου Αγαθοκλέους εκδοθείσα το έτος 1988


Ο ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΣ


Αυτά θα τα κρατήσω για μένα.
Σ’ ανθρώπου μάτι δε θα εκτεθούν
μα προπαντός σ’ ανθρώπου λογική.
Γι’ αυτό και δε με βλέπουν που τ’ απλώνω,
τις νύκτες χωρίς φεγγάρι,
στο σκοτεινό μου δωμάτιο.
Κανένας άλλος ας μην πληρώσει
γι’ αυτά που έφταιξα, πάρεξ εγώ.
Διπλοκλειδώνω λοιπόν από μέσα
κι ανοίγω στον τοίχο τα μάτια μου.

***

Η ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ


Με παρακολουθεί από μέρες.
Όταν λείπει,
απλώνω στον ήλιο
τα χρωματιστά της εσώρουχα,
και την περιμένω.
Πάντα επιστρέφει με νέες ιδέες
κι εγώ χαίρομαι,
που δεν κουράστηκα.
«Όμως», μου είπε μια μέρα
ενώ μάζευα τα ρούχα,
«αν επιμένω να μην έρθω,
θα πηδήξω από τον Ουρανοξύστη

***

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ

Τα φώτα που τρεμοσβήνουν στο βάθος,
οπωσδήποτε δεν είναι η «Νήσος τις εστί»,
όπως θα την αναγνώριζαν αμέσως
οι ευφυείς φιλόλογοι
και οι ευτραφείς κτηματομεσίτες.
Όμως το παράπονο που επιπλέει
στις λίμνες των ματιών,
είναι απόλυτα δικαιολογημένο.
Γιατί δεν είναι μόνο τα συρτάρια
που έχουν γεμίσει μυστικά,
είναι και το σώμα που αλλάζει.
Όταν θα ξανασυναντηθούμε
στο τέλος αυτού του λειμώνα στο νησί,
η ανομβρία θα μου έχει σκληρύνει τις παλάμες
και θ’ αποφύγω να σε χαϊδέψω τρυφερά.

Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2018

ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ / Τέμβριου Αθηνά


Είπες θα περιμένω
το καλοκαίρι στον πρωινό ήλιο
ν’ αντικρίσω αγάπη.
Είπες θα περιμένω πιστός
στα σημάδια στην Άμμο
καθώς βηματίζεις.
Είπες θα περιμένω
τον πρωινό στίχο στο άκουσμα σου,
στο άνοιγμα του ουρανού.
Είπες θα περιμένω
τη θύμηση να μιλήσει για βόλτες
στη θάλασσα, μήνα Αύγουστο.
Είπες θα περιμένω
στην απουσία σου,
στην απουσία μου.

Αλεξάνδρα Ζαμπά/ Δύο ποιήματα

Περνούμε βιαστικοί
πίσω μας τα παράθυρα
κλειστά
τοίχοι, μπαλκόνια, στεγασιές
ίσως και κάνα δεντρό ψηλόκαρδο
μοναχικό
πριν να πηδήξουμε απ τις επάλξεις
τ αφήνουμε όλα στα πουλιά


***

14 Αυγούστου 1974
Λίγο πρίν τις εικόνες του χαμού
η Αντρέττα φούρνιζε
καυτός ήταν ο Αύγουστος

Λίγο πρίν τις εικόνες του χαμού
ήρταν φωνές το σπίτι του πατέρα τράνταξε
-Κόρη μου χώστου να με σε βρούν
αν είν και ο χάροντας σε θέλει
τυλίχτου κολώνα στη μαντήλα
και αν σε πισκάσει πες του είσαι μοναχοπαίδι
γύρω που τους πυροβολισμούς
και της μπαζούκας το χορό κάπου
κάπου ο τοίχος κατρακύλισε ξερός
άνοιξαν ρογμές, καταπακτές
σαθρά κομμάτια ξεκόλλησαν
πέσαν σοβάδες, παράθυρα τσάκρισαν
οι χολέτρες γυμνές - γοερά μοιρολόγια της κόρης -
στο σπασμένο υπόστρωμα
εμφανίστηκαν ανάσκελλα νεκροί ξεσπίτοτοι
βιαστικά κάποιοι δίπλα της μάζευαν σκυφτοί
στεγνό χώμα έφευγαν τρελοί
τρελές και οι ακρίδες τρύπωναν παντού
κι η αναπνοή των τοίχων έλειψε
και η πνοή της κόρης ξεχτένιστη κόπηκε
και το κρεβάτι ρημαδιό
και το μυστρί του πατέρα ανεύρετο
Λίγο πρίν τις εικόνες του χαμού
μείναν κρεμμάμενες οι γέννες
ζήτημα δευτερολέπτων, ασκομάχα της έλεγαν
Λίγο πρίν να πάρει το κλάμα της χαράς
Λίγο πριν δώσει της ζωής το βογγητό
στάθηκαν όλοι οι συγγενεις αμίλητοι
τώρα εικόνες δίχως κορνίζα και εικονοστάσι
Λίγο πρίν τις εικόνες του χαμού
η Αντρέττα ακίνητη στα χαλάσματα
σταύρωσε τα χέρια καρτέρι
στάθηκε κορμοστασιά στο τοίχο του πατέρα της

Ένα (1) σπάνιο προικοσύμφωνο παλαιότερης εποχής στην Κύπρο

γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας

Ο Φίλος μου ο Πάμπος, γνωρίζει πολύ καλά ότι μ΄ ενδιαφέρουν οι ιστορίες περασμένων χρόνων. Έτσι, κάποια μέρα του Αυγούστου 2018, μου φέρνει απόκομμα Κυπριακής Εφημερίδας όπου δημοσιεύτηκε ένα προικοσύμφωνο παλαιότερης εποχής. Το προικοσύμφωνο όπως είναι γνωστό και στην Κύπρο αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της προετοιμασίας ενός γάμου. Σήμερα μπορεί να μην υπάρχει στην μορφή που θα διαβάσετε όμως σίγουρα δεν λείπουν οι ...πατροπαράδοτες συμφωνίες του τι θα πάρεις και τι θα δώσεις. Για τον Κυπριακό γάμο μπορείτε να αναγνώστε στη σελίδα: http://www.cyprusrodos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=287:----3&catid=35:cyprusrodos

Το προικοσύμφωνο που θα διαβάσετε παρακάτω μοιάζει κατά πολύ με ένα άλλο που είναι αναρτημένο (22 Νοε 2017) στο διαδίκτυο Προικοσύμφωνο που εκδόθηκε το 1671  στη νήσο Σύρο και στη σελίδα: http://www.philenews.com/koinonia/syzitountai-sto-diadiktyo/article/456484/ena-spanio-proikosymfono-toy-1671 Εικάζω ότι ακολουθείτο η ίδια φόρμα, το ίδιο μοτίβο, στην σύνταξή τους. 



Ας διαβάσουμε όμως το προικοσύμφωνο που έπεσε στα χέρια μας και έχει όντως ...ενδιαφέρον

"Εν ονόματι της Αγίας Τριάδος, της Παρθένου Μαρίας, του Απόστολου Βαρνάβα και της κοκώνας Μαριαννούς, 

Προικοσύμφωνο 

της πρώτης κόρης μας της μεγάλης, να πάρει νόμιμον άνδρα της τον Γεωργάτζην του Πασχάλη και της καρδιάς μας όλην την ευχή μας. 

Δεύτερον, 

4 κονίσματα, το πρώτο σε ξύλο/ ούλλον ζάρκα και χοντρόν θκυό δάκτυλα και τα άλλα τρία σε παυκόξυλον που στάσσει πίσσαν που την μια μερκάν. 
Τρία πουκάμισα, τα θκυο  μιτσιά και τόναν μεάλον ως χαμαί, 
θκυό μεσοφόρκα παστρικά σαπουνισμέναστον Πιθκιάν 
ύνα ήμισυ ζευγάρι κλάτσες (το άλλον μισόν ώσπου να γίνει ο γάμος έχει καιρόν να το πλέξει) ,
ένα κομματούιν χωράφιν ίσια με μια κυλίστραν του γαδάρου, 
δύο όρνιθες με έναν πετεινάριν καννάουρον, 
μισήν οκκάν μακαρόνια του σερκιού (και αν προφτάσουμεν κάμνουμεν τους και άλλα) και 
40 κλωστές σκόρδους. "

2 τετράστιχα αγνώστου Κυπρίου στιχοπλόκου

1. 

Τζείνον που μπαίνει τζιέν λαλεί 
με γεια σας με καλώς τον
στο παναήριν έπαρτον 
τζιόσα σου δώκουν δόστον.


2. 

Τζιαι τζείνον που τον σιερετάς
τζαι δεν σου πολοέται
στο παναήριν χάριστον
αν δεις πως εν πουλιέται

Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2018

Φρίξου Ζακχαίος(Έγκλειστος ποιητής)

Ο Φρίξου Ζακχαίος

Αναφέρεται ως  έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959. 

Χριστοδούλου Ανδρέας (Έγκλειστος ποιητής)

Ο Χριστοδούλου Ανδρέας

Αναφέρεται ως  έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959. 

Χαραλάμπους Τούλα (Έγκλειστη Ποιήτρια)

Η Χαραλάμπους Τούλα αναφέρεται ως  έγκλειστη ποιήτρια/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959. 

Σπανός Γιάννης(Έγκλειστος ποιητής)

Ο Σπανός Γιάννης καταγόταν από την Αιγιαλούσα Αμμοχώστου. ...Εφιαλτικές ήταν οι μέθοδοι βασανισμών, διηγείται ο Γιάννης Σπανός και όπως καταγράφονται στους τρεις τόμους του έργου του «ΕΟΚΑ έτσι πολεμούν οι Έλληνες».https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%9A%CE%BF%CE%BA%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BC%CE%B9%CE%B8%CE%B9%CE%AC%CF%82

Αναφέρεται ως  έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959. 

Ρολάνδης Νίκος (Έγκλειστος ποιητής)

Ο Ρολάνδης Νίκος αναφέρεται ως  έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959. 

Πισσάς Μιχαήλ(Έγκλειστος ποιητής)

Ο Πισσάς Μιχαήλ καταγότανε από την Λευκωσία. 

Αναφέρεται ως  έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959.