ΕΥΚΑΙΡΙΑ / Γεωργίου Δώρος

Είχα ένα σακάκι στο δημοτικό,
απ’ αυτά τα ωραία, τα αμερικάνικα.
Σχίστηκε από ένα ατύχημα, μια αταξία.
Το νούμερο ένα στο μανίκι έγινε μισό έντεκα.
Το χάρισα στο παιδί με τις πατερίτσες.
Σκληρά τα παιδιά και άμυαλα,
σκληρότερος και πιο άμυαλος εγώ.
Πήγα προχτές στην τράπεζα.
Τη βρήκα με την πληθώρα
των ευκαιριών που προσέφεραν εκεί
– λέρωσα και το παντελόνι μου,
αλλά ευτυχώς, μπορούσα να πάρω άλλο.
Ο ταμίας είχε πέντε ολοκαίνουργια δίπλα του –
μια επιπλέον υπηρεσία για τους πιο ανυπόμονους των
πελατών,
ατελείωτο στοκ.

ΝΕΑ… ΠΟΥΛΠΑ / Γεωργίου Δώρος

 

Κατηγορώ τον εαυτό μου
που δεν ξέρει τι Θέλει.
Από τη μια,
οσφραίνεται τη δύναμη της πεποίθησής του,
από την άλλη,
την αφήνει για δυο μεγάλες μπάλες παγωτό.
Ο ασθματικός είναι δυο φορές τρελός,
αφού πρέπει παράλληλα να επιτηρεί
την παραγωγή των φλεγμονών του
και να τελειώνει τις προτάσεις
με μια απομίμηση επιθανάτιου βρόγχου
– παιχνίδι ασφαλείας.
Ποια η μεγαλύτερη πράξη ετερονομίας
– έχοντας καρφώσει το χαμηλότερο σημείο του Θεού –
απ’ το να βλέπει κατάματα την Παναγία
λέγοντάς της μη ενοχικά πως
δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς,
όλα ήταν βάσει σχεδίου.
Θα ’χει μπουφέ και καφέδες στην κηδεία;
Τώρα, να κλάψω ή να φάω σουφλέ σοκολάτας
πριν σταματήσει η αναπνοή μου;
Τέλος πάντων, τι έλεγα;

Δώρος Γεωργίου: 2 ποιήματα

 Ένα πράγμα ακόμη

--------------

Ένα πράγμα πρέπει να ξέρουμε

κι αυτό είναι αρκετό.

Κουτή είναι η μάνα μου,

αθάρρευτη μα καλοσυνάτη.

Κουτές είναι οι μανάδες μας

αθάρρευτες μα καλοσυνάτες.

Δειλός ο πατέρας μου,

μαλάκας και μονίμως απών.

Δειλοί οι πατεράδες μας,

μαλάκες και μονίμως απόντες.

Κουτοπόνηροι όλοι οι άλλοι

που για τους νεκρόυς

κρύβουνε τη χαρά τους

κάνοντας πως παίζουν

με τα παιδιά τους.

Ανρί Ματίς

----------

Ορθάνοιχτη πόρτα

ή αμπαρωμένη, κλειστή.

Κι όποιος βλέπει τον κόσμο

με μισάνοιχτα τα μάτια

θα πει πως κατέβασε

απ' τα παράθυρα τη θέα,

του Ασκληπιού το κουσούρι

θα τον έχει πάντα στα καλά.

Τι να πεις σ΄ όσους περιλαμβάνουν

το μπόι τους σ' ένα υποτιθέμενο βάθος;

Πώς δεν αρκεί το βάθος

για να μετριέται το ύψος;

Ή πώς το κάθε ύψος

στενεύει το χώρο,

τον κάνει μεταφυσικό κι ανυπόφορο;

Με τ' ανοίγματα γεννώνται τα μωρά,

με την κλεισούρα αγάλλεται η γη.

Στα σιγανά σας φανερώνονται οι άλλοι,

στα μυστικά θα τους μισείτε όταν το κάνουν.

Αν θα ΄χετε το σπίτι σας ανοιχτό,

να αγαπάτε.

Αν θα το 'χετε αμπαρωμένο,

αξιοπρεπώς να πεθαίνετε.