ΕΥΚΑΙΡΙΑ / Γεωργίου Δώρος

Είχα ένα σακάκι στο δημοτικό,
απ’ αυτά τα ωραία, τα αμερικάνικα.
Σχίστηκε από ένα ατύχημα, μια αταξία.
Το νούμερο ένα στο μανίκι έγινε μισό έντεκα.
Το χάρισα στο παιδί με τις πατερίτσες.
Σκληρά τα παιδιά και άμυαλα,
σκληρότερος και πιο άμυαλος εγώ.
Πήγα προχτές στην τράπεζα.
Τη βρήκα με την πληθώρα
των ευκαιριών που προσέφεραν εκεί
– λέρωσα και το παντελόνι μου,
αλλά ευτυχώς, μπορούσα να πάρω άλλο.
Ο ταμίας είχε πέντε ολοκαίνουργια δίπλα του –
μια επιπλέον υπηρεσία για τους πιο ανυπόμονους των
πελατών,
ατελείωτο στοκ.