ΜΙΑ ΚΟΥΚΛΑ ΜΠΑΜΠΑ / Αντρή Περικλέους .

Μια κούκλα μπαμπά

όπως έχουν όλα τα παιδιά .

Μια κούκλα αγάπης .

Άγριοι καιροί τότε .

Εισβολή, πόλεμος, κατατρεγμός .

Πολυτέλεια τα παιχνίδια.

Εσύ όμως λιγόστεψες το φαγητό στο πιάτο σου και την αγόρασες .

Δεν ζητούσα ποτέ τίποτα .

Ήταν η πρώτη φορά.

Ήθελα μόνο αγκαλιά ,

φιλιά, χάδια και στοργή .

Την ονόμασα Αγάπη .

Όταν ο φόβος μ ' έσφιγγε βουβά,

χά'ι'δευα την Αγάπη .

Όταν ο πόνος με πλήγιαζε βαθιά

έσφιγγα την Αγάπη .

Τώρα την έχω μέσα μου άπλετη, μπόλικη, ελεύθερη, γυμνή .

Όσο δίνω, αναγεννιέται. Όταν στην χαρίζω μη βάζεις όρια .

Δεν μπαίνει σε καλούπια μάτια μου .

Δεν μπαίνει σε κλουβί .Είν' εδώ, εκει, πετάει σαν πουλί .

Μην φοβάσαι.

Άσε με να σ ' αγαπώ .

Κι αν θες αγάπαμε κι εσύ .

Αντρή Περικλέους (Αντριάνα)

Από την ποιητική συλλογή :

Αγέννητο ΟΝΕΙΡΟ "