Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

Πορεία Χριστοδούλας

Άγιε μου Γεώργιε που σκότωες θηρία
και η μορ΄φη σου έμεινε πας την φωτογραφία.

Ένα θηρίον έχουμε και μας κατασπαράζει 
δώστε μας τη βοήθεια όλη η γη φωνάζει.

Καθημερινά την πόρτα μας χτυπά ένα θηρίο
και με αχορταγία μασά με  τ΄ όνομα καρκίνος.

Μέσα από τα σπλάχνα μας τρυπώνεις και δεν βγαίνεις
και νικητής μας γίνεσαι πάλι τα καταφέρνεις.

Μπαίνεις σε πλούσιους, φτωχούς χωρίς ν΄ αντιληφτούμεν
το γαίμαν τζιαι τη σάρκα μας κάμνεις να τα ληφτούμεν.

Καταραμένο έχωσε σε ξιλημό να φτάσεις
πριχού παιθκιά τζι΄ αγγόνια μας να τα καταδικάσεις.

Είσαι πολλά ανόητος, που τα μωρά τι θέλεις
τζιαι τρώεις τζιειν΄  τα σπλάχνα τους τα καταδυναστεύεις

Πρέπει σου χτύπημαν πολλήν να σε εξαφανίσουν
να πιάσουν που την τζιεφαλήν που εν η δύναμή σου.

Πόσους εμαυροφόρησες πολλούς που εν μετρούνται 
τζιαι  κλαίουν τζιαί μυρολογούν στα στήθκια τους χτυπιούνται.

Στα σπίθκια αφήνεις ορφανά, τζιαι χήρες τζιαι σιηράτους
Θεέ μου πόσον φταίσαμεν τζιαι στέλλεις μας θανάτους.

Ουδείς εν αναμάρτητος,μόνον εσύ θεέ μου
κλώτσησε τουν το σατανά τζιαι πέψε τον τ΄ ανέμου. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου