Ο Μουσούτας Νίκος αναφέρεται ως έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959.
Πέμπτη 23 Αυγούστου 2018
Μιχαήλ Ανδρέας(Έγκλειστος ποιητής)
Ο Μιχαήλ Ανδρέας αναφέρεται ως έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959.
Μικελλίδης Νίνος(Έγκλειστος ποιητής)
Ο Μικελλίδης Νίνος αναφέρεται ως έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959.
Τετάρτη 22 Αυγούστου 2018
Κωνσταντινίδης Στέφανος(Έγκλειστος ποιητής)
Ο Κωνσταντινίδης Στέφανος καταγόταν από την πόλη Χρυσοχούς Πάφου. Αναφέρεται ως έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959.
Κομμοδάτος Γιάννης(Έγκλειστος ποιητής)
Ο Κομμοδάτος Γιάννης καταγότανε από την Αναφωτίδα Λάρνακας. Αναφέρεται ως έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959.
http://www.sigmalive.com/simerini/news/212995/oi-poiites-ton-fylakon-kai-ton-kratitirion
http://www.sigmalive.com/simerini/news/212995/oi-poiites-ton-fylakon-kai-ton-kratitirion
Κοιρανίδης Στέλιος (Έγκλειστος ποιητής)
Ο Κοιρανίδης Στέλιος καταγόταν από το Μαρώνι Λάρνακας. Γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου 1924. Φοίτησε για πέντε χρόνια στην Αγγλική Σχολή Λευκωσίας και στη συνέχεια αποφοίτησε αριστούχος από το Ελληνικό Γυμνάσιο Πάφου. Υπηρέτησε για δυόμιση χρόνια από το τέλος του 1942 μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1945 στην Κυπριακή Εθελοντική Δύναμη (CVF). Υπηρέτησε ως αγωνιστής της ΕΟΚΑ από τις αρχές του 1955 μέχρι τις 31 Αυγούστου 1955. Συνελήφθη για τη δράση του από τους Άγγλους και ως ύποπτος για την έκρηξη βόμβας στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λευκωσίας, κλείστηκε σε διάφορα κρατητήρια όπως : Ομορφίτας, Φρούριο Κερύνειας, Κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς και Πύλας, μέχρι τη λήξη του αγώνα της ΕΟΚΑ τον Φεβράρη του 1959 οπότε απελύθησαν όλοι οι κρατούμενοι. Αναφέρεται ως έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959.
Βιβλία:
- Το 2008 σε έναν τόμο 115 σελίδων εκδόθηκαν τα ποιήματά του/ εκδόσεις επιφανίου
- Κατά την διάρκεια του εγκλεισμού του στα κρατητήρια μετέφρασε από τα αγγλικά το βιβλίο της Helena Wright «Ο σεξουαλικός παράγων στο γάμο» το οποίο εκδόθηκε το έτος 1959
http://www.sigmalive.com/simerini/news/212995/oi-poiites-ton-fylakon-kai-ton-kratitirion
Καψοσιδέρης Άριστος (Έγκλειστος ποιητής)
Ο Καψοσιδέρης Άριστος καταγόταν από την Κοινότητα Κονιά Πάφου. Αναφέρεται ως έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959.
http://www.sigmalive.com/simerini/news/212995/oi-poiites-ton-fylakon-kai-ton-kratitirion
http://www.sigmalive.com/simerini/news/212995/oi-poiites-ton-fylakon-kai-ton-kratitirion
Ιωαννίδης Φρίξος (Έγκλειστος ποιητής)
Ο Ιωαννίδης Φρίξος καταγόταν από την Λευκωσία και αναφέρεται ως έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959.
Ιωαννίδης Στέλιος(Έγκλειστος ποιητής)
Ο Ιωαννίδης Στέλιος ναφέρεται ως έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959.
http://www.sigmalive.com/simerini/news/212995/oi-poiites-ton-fylakon-kai-ton-kratitirion
http://www.sigmalive.com/simerini/news/212995/oi-poiites-ton-fylakon-kai-ton-kratitirion
Ιωαννίδης Μέλιος(Έγκλειστος ποιητής)
Ο Ιωαννίδης Μέλιος καταγότανε από την Κοινότητα Σιλίκου Λεμεσού. Αναφέρεται ως έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959.
http://www.sigmalive.com/simerini/news/212995/oi-poiites-ton-fylakon-kai-ton-kratitirion
http://www.sigmalive.com/simerini/news/212995/oi-poiites-ton-fylakon-kai-ton-kratitirion
Έλληνας Γεώργιος (Έγκλειστος ποιητής),
Ο Έλληνας Γεώργιος υπήρξε έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959.
http://www.sigmalive.com/simerini/news/212995/oi-poiites-ton-fylakon-kai-ton-kratitirion
http://www.sigmalive.com/simerini/news/212995/oi-poiites-ton-fylakon-kai-ton-kratitirion
Η γυναίκα με τα μαύρα: Ποιητική Συλλογή του Μάριου Αγαθοκλέους εκδοθείσα το έτος 2003
Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ
Όλα λοιπόν μπορεί να συμβούν.
Και να ‘μαι που την συνοδεύω
τη γυναίκα που έχω ποθήσει πιο πολύ
στο σκοτεινό δωμάτιο.
Μαύρο πέπλο της καλύπτει το πρόσωπο
και μαύρο φόρεμα το κορμί.
Είναι η χήρα των απάντων.
Τι θα ήμουν και ‘γω αν δεν την γνώριζα
παρά ένας απών των αισθημάτων μου
ανυποψίαστος την απουσία μου.
Τώρα οι λεπτομέρειές της
μου υγραίνουν τις νύκτες
κι ο πόθος μου αδειάζει το μυαλό.
Στο αύταρκες Ένα κατατείνω.
Ούτε Κερύνεια, ούτε Αμμόχωστος.
**
Η ΑΝΕΛΕΗΤΗ
τη γυναίκα που έχω ποθήσει πιο πολύ
στο σκοτεινό δωμάτιο.
και μαύρο φόρεμα το κορμί.
παρά ένας απών των αισθημάτων μου
ανυποψίαστος την απουσία μου.
μου υγραίνουν τις νύκτες
κι ο πόθος μου αδειάζει το μυαλό.
Ούτε Κερύνεια, ούτε Αμμόχωστος.
Στα πόδια σου
κατάθεσα τον εαυτό μου
και συ
αδικαίωτο με αφήνεις.
Η δικαιοσύνη σου
είναι σκληρή
και τιμωρεί
όποιον σε ποθεί
χωρίς την άδειά σου.
Στην κόλαση καταδικάζεται
του ανικανοποίητου
να γράφει
γελοίο κέρδος
ποιήματα
για σένα;
**
κατάθεσα τον εαυτό μου
και συ
αδικαίωτο με αφήνεις.
είναι σκληρή
και τιμωρεί
όποιον σε ποθεί
χωρίς την άδειά σου.
του ανικανοποίητου
να γράφει
γελοίο κέρδος
ποιήματα
Τρίτη 21 Αυγούστου 2018
3 ποιήματα της Μαρούλλας Πανάγου
Η ΞΩΤΙΤΖΙΗ
Ερκεται τακτικά στον νου μου τζιαι μοιάζει σαν το ξωτικό
Τζιαι καθη νύχτα τυρανιά με σαν ανεράδα, σαν στοισιό
τζιαι κράζει με ...., Το γέλιον της τζιαι της μμαδκιάς της θάλασσα
σε τζιείνην την κορμοστασιάν φαίνεσται μου παλάβιασα
'Μεινίσκω γιώνι ξηστικός τζιαι στην θωρκάν της βόβωσα
τζι ούτε ναν λόον να της πώ, ούτε που το εξόρτωσα.
Μα'νι το όρομαν γλυτζιήν, Θέ μου τζιαι νάταν βολετό
να' τουν να την εξαναδώ τζιαι με φτερά 'τουν να πετώ.
Σαν την οσιάν της να γενώ τζιαι μέσα στην αγκάλην της
που έρωταν να ξηψυχώ τζι ήτουν να πώ “χαλαλιν της”,
Τζιήρτεν το φως της ημερούς σηκώθηκα τζιαι λάμνισα
μέμπα τζιαι βρώ αναπαμόν, αφ ούτις ενε κάμμησα.
Τζι επιαχα στράτες τζιαι στενά τζιαι μονοπάθκι'ακαθθερά
ππέρκιμον ξαναμπλάσω της να γιάνει τούτος ο σεβτάς
πο'σιει που τότες κάβκουμαι τζιαι πιον εν αναπαύκουμαι
σαν να τζιαι μάγια μού καμεν να μεν ηβρίσκω αμάντα
όμως γλυτζιής εν ο καμός της,τούτη αγάπη εν για πάντα
Να κόψω μούτιν εγ γενέται τζι οτι τζι αν θέλετ' εσείς πέτε.
Για μέναν μόνο τζιείνη ένι τζι' άλλη καμιά εμ μπόν της μοιάζει
σαν τον πελλόν τον έρωτάν της θέλω,τζιαι τρώμαι το μαράζι
Τζιαι καθη νύχτα τυρανιά με σαν ανεράδα, σαν στοισιό
τζιαι κράζει με ...., Το γέλιον της τζιαι της μμαδκιάς της θάλασσα
σε τζιείνην την κορμοστασιάν φαίνεσται μου παλάβιασα
'Μεινίσκω γιώνι ξηστικός τζιαι στην θωρκάν της βόβωσα
τζι ούτε ναν λόον να της πώ, ούτε που το εξόρτωσα.
Μα'νι το όρομαν γλυτζιήν, Θέ μου τζιαι νάταν βολετό
να' τουν να την εξαναδώ τζιαι με φτερά 'τουν να πετώ.
Σαν την οσιάν της να γενώ τζιαι μέσα στην αγκάλην της
που έρωταν να ξηψυχώ τζι ήτουν να πώ “χαλαλιν της”,
Τζιήρτεν το φως της ημερούς σηκώθηκα τζιαι λάμνισα
μέμπα τζιαι βρώ αναπαμόν, αφ ούτις ενε κάμμησα.
Τζι επιαχα στράτες τζιαι στενά τζιαι μονοπάθκι'ακαθθερά
ππέρκιμον ξαναμπλάσω της να γιάνει τούτος ο σεβτάς
πο'σιει που τότες κάβκουμαι τζιαι πιον εν αναπαύκουμαι
σαν να τζιαι μάγια μού καμεν να μεν ηβρίσκω αμάντα
όμως γλυτζιής εν ο καμός της,τούτη αγάπη εν για πάντα
Να κόψω μούτιν εγ γενέται τζι οτι τζι αν θέλετ' εσείς πέτε.
Για μέναν μόνο τζιείνη ένι τζι' άλλη καμιά εμ μπόν της μοιάζει
σαν τον πελλόν τον έρωτάν της θέλω,τζιαι τρώμαι το μαράζι
***
ΜΕ ΔΙΧ'ΑΓΑΠΗ ΓΑΜΟΣ
Στον γάμο το θεμέλιον πάντα ναν ' η αγάπη
Χαλά σαν δεν την έσιει ,ακόμα τζιαι παλάτι
Χαλά σαν δεν την έσιει ,ακόμα τζιαι παλάτι
Ο γάμος διχ' αγάπην εν κόλαση σωστή
Βάσανο στην ψυσιήν σσου , πον έσιει τελειωμή
Βάσανο στην ψυσιήν σσου , πον έσιει τελειωμή
Τζι 'αν σου λαλούν εν νάρτει πάντα στην υστερκά
Γιενιέται η αγάπη κατα παρατζιελιά ;
Γιενιέται η αγάπη κατα παρατζιελιά ;
Για τούτον την καρκιά σσου ποττέ να μεν προδώσεις
Ακουτην αμ 'μεν θέλεις πικρά να μετανώσεις.
Ακουτην αμ 'μεν θέλεις πικρά να μετανώσεις.
Αφελα τότες να 'νει να πείς έκαμα λάθος
άμα που την ζωή σσου εν ναν απόν το πάθος
άμα που την ζωή σσου εν ναν απόν το πάθος
Με δίχα την αγάπην χαράν εμ πον θα βρίσκεις
μέρα μμε την ημέραν ,θα αρκοπεθανίσκεις.
μέρα μμε την ημέραν ,θα αρκοπεθανίσκεις.
Ακρώστου τζιαι τα μμάδκια άννοιξε τα τωρά
τζιαι με θαρρείς παιξίμιν πως εν η παντρειά,
τζιαι με θαρρείς παιξίμιν πως εν η παντρειά,
***
Η ΤΕΛΕΙΩΜΉ
Η κάθε μέρα της σιωπής βάλλει τζιαι το καρφίν της
φτάννει για μας λιοβούττημαν τζι ο ήλιος πάει να δύσει
Μάρμαρον η υπομονή ξηντλήστιτζιεν που σένα
τα φκιώρα της αγάπης μας εγύραν μαραμένα
Αύριον θα ξεράνουσιν τζιαι πιον εν ξαναθούσιν
Η βρύση εν μπου ξέρανεν να ξαναποτιστούσιν
Τελειώσασιν τα ψέμματα ώρα για την αλήθκια
Να γιάνει μόνον καρτερούν τούτη η πληγή στα στήθκια
Λάμνε λαλώ σου στο καλόν, μεν μου ξανακοντέψεις
Με τες δικές μου τες ευτζιές όπου ξαναρτζιηνέψεις
Το τί γυρεύκεις, που καρκιας , εύκουμ'εγιω , μακάρι
Να τόβρεις όπου τζιαι να πάς με του Θεού την χάρη.
Για μέναν πιον μεν αρωτάς, ξέχωρα παρπατούμεν
Τζιαι άλλοσπως εμείς οι δκυό τα πράματα θωρούμεν
ΜΑΡΟΥΛΛΑ ΠΑΝΑΓΟΥ
3 ποιήματα της Δέσπω Πηλαβάκη
Σιωπηλη η θλιψη βουβο το κλαμα
πως ν ακουστει του πονου η κραυγη
Θελει τεχνη πολλη να τα καταφερεις
Αλλα εκεινο το χαμογελο πως φωναζει
και ακουεται στην ακρη του κοσμου
Πρεπει να περασεις πολυ πονο
για να μαθεις να κλαις με χαμογελο
πρεπει να κλαψεις παρα πολυ
για να στεγνωσουν οι πηγες των δακρυων
πρεπει να θαψεις καθε χαρα
για να μπορεις να χαμογελας τοσο ομορφα
Δεν ξερω πως με νικησε
το σιωπηλο κλαμα σου
και με κρατα αιχμαλωτη το χαμογελο
των θλιμμενων ματιων σου
πως ν ακουστει του πονου η κραυγη
Θελει τεχνη πολλη να τα καταφερεις
Αλλα εκεινο το χαμογελο πως φωναζει
και ακουεται στην ακρη του κοσμου
Πρεπει να περασεις πολυ πονο
για να μαθεις να κλαις με χαμογελο
πρεπει να κλαψεις παρα πολυ
για να στεγνωσουν οι πηγες των δακρυων
πρεπει να θαψεις καθε χαρα
για να μπορεις να χαμογελας τοσο ομορφα
Δεν ξερω πως με νικησε
το σιωπηλο κλαμα σου
και με κρατα αιχμαλωτη το χαμογελο
των θλιμμενων ματιων σου
***
Σαν μια ανασα σεργιανιζεις στα πνευμονια μου
και παιρνω ζωη απο σενα
Εισαι η μερα που γεννιεται
μετα απο καθε δυση και ζω το ονειρο
Αληθινο το καθε τι μαζι σου χωρις προσποιηση
και ζωντανευουν τα οσα χασαμε
με τη χαρα να κοβει βολτες εκει που κλαψαμε
Πυρετος στο αιμα το αγγιγμα σου πονουν οι φλεβες
φωτια μ αναβουν τα δυο σου ματια
Βημα το βημα σε σενα τρεχω
μονον εκει με οδηγα η καρδια
Οπου κι αν παω μπροστα μου εισαι
ενα πανυψηλο βουνο πως να ξεφυγω
Μια φυλακη σκοτεινη η ζωη
μακρυα απο σενα δεν βλεπω
Αναπνοη μου και αιμα και ζηση μου
και παιρνω ζωη απο σενα
Εισαι η μερα που γεννιεται
μετα απο καθε δυση και ζω το ονειρο
Αληθινο το καθε τι μαζι σου χωρις προσποιηση
και ζωντανευουν τα οσα χασαμε
με τη χαρα να κοβει βολτες εκει που κλαψαμε
Πυρετος στο αιμα το αγγιγμα σου πονουν οι φλεβες
φωτια μ αναβουν τα δυο σου ματια
Βημα το βημα σε σενα τρεχω
μονον εκει με οδηγα η καρδια
Οπου κι αν παω μπροστα μου εισαι
ενα πανυψηλο βουνο πως να ξεφυγω
Μια φυλακη σκοτεινη η ζωη
μακρυα απο σενα δεν βλεπω
Αναπνοη μου και αιμα και ζηση μου
***
Τα παιδικα μου ονειρα
εφιαλτης και θανατος
Στα παραμυθια που ακουγα
θλιβερο το τελος
Μονο μαυρο σκοταδι
η δικη μου ζωη
εφιαλτης και θανατος
Στα παραμυθια που ακουγα
θλιβερο το τελος
Μονο μαυρο σκοταδι
η δικη μου ζωη
ΤΗΣ ΜΥΡΟΦΟΡΑΣ / Μαγγανή Χρυστάλλα
Στο σταυροδρόμι συνάντησα
τη Μυροφόρα της οργής
και της οδύνης,
τη μάνα του.
Με βρήκε λαβωμένο πουλί,
να τρέχω μακριά από δω.
«Με πας πιο κάτω»;
«Σε πάω όπου θες».
τη Μυροφόρα της οργής
και της οδύνης,
τη μάνα του.
Με βρήκε λαβωμένο πουλί,
να τρέχω μακριά από δω.
«Με πας πιο κάτω»;
«Σε πάω όπου θες».
Οι δρόμοι κάπου τελειώνουν,
τα σύνορα πολιορκεί η θάλασσα
και γύρω ακούγονται μόνο ριπές
από εκτελέσεις αιχμαλώτων.
τα σύνορα πολιορκεί η θάλασσα
και γύρω ακούγονται μόνο ριπές
από εκτελέσεις αιχμαλώτων.
Αλίμονο!
Με όρισαν πριν να υπάρξω,
το μπόι μου μετρήσαν σε χρυσό
και με πουλάν στις αγορές
του κόσμου.
Η μνήμη ξεκούρδιστη λατέρνα,
βουλιάζει στην άσφαλτο..
Κι η γη μου,
κατάσπαρτη σταυρούς
από κενοτάφια ηρώων.
Με όρισαν πριν να υπάρξω,
το μπόι μου μετρήσαν σε χρυσό
και με πουλάν στις αγορές
του κόσμου.
Η μνήμη ξεκούρδιστη λατέρνα,
βουλιάζει στην άσφαλτο..
Κι η γη μου,
κατάσπαρτη σταυρούς
από κενοτάφια ηρώων.
«Γεια σου, στο καλό».
Φεύγοντας κοιτάχτηκα στον καθρέφτη
και διάβασα τις χαραματιές στο κούτελο:
«α-γνο-εί-ται η τύ-χη της».
και διάβασα τις χαραματιές στο κούτελο:
«α-γνο-εί-ται η τύ-χη της».
+Μυροφόρα: η μάνα του πεντάχρονου αγνοούμενου Χριστάκη
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)