Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015

Ο ΓΥΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ


Η θλίψη βαθιά
που δεν βρίσκει πια ξανά
πράγματα παλιά.

Βροχούλα, βροχή
μονάχη ξεκίνησε
τον κόσμο να δει.

Πόση μονάχη
της βροχής η σταγόνα
σαν ταιδεύει.

Σταγόνες βροχή
περνώ περιδέραιο
σε λευκό λαιμό.

Κοίτα! Ουρανός!
Σύκωσε το σύννεφο
ψηλά, πιο ψηλά.

Βροχούλα, βροχή
μεθυσμένο τραγούδι
που να πηγαίνεις?

Τραγούδι βροχή
ποτάμι που κύλησε
γι' αλλού έφυγε.

Βροχούλα φέρνει
τραγούδια του έρωτα'
το τζάμι κτυπά.

Βροχούλα κτυπά
το τζάμι τικ τακ, τικ τακ
σαν μικρή καρδιά.

Βροχούλα κτυπά
το τζάμι της μνήμης μου
να την ξυπνήσει

Γλυκιά συντροφιά
βροχούλα φθινοπώρου
στην μοναξιά μου.

Πόσο όμορφα
βροχούλα, συντροφιά μου
παραμύθια λες!

Μύρια μυστικά
βροχούλα ψιθυρίζει
στ' αυτί μου, κρυφά.

Το φθινόπωρο
ομπρέλες πολύχρωμες
κοίτα ανοίγουν!

Κίτρινα φύλλα
πέταξαν τα όνειρα
με τον άνεμο.

Ζηλεύω πολύ
σταγόνας το κρύσταλλο
που λάμπει στο φως.

Βρέξε σύννεφο.
Δίψασε η γη πολύ.
Σε περιμένει.

Νερό κρύσταλο
ποτάμι ταξιδεύει
τη γη ποτίζει.

Χρυσό τοπίο.
Φύλλα φθινοπωρινά'
κιτρινο χαλί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου