Τρίτη 21 Αυγούστου 2018

ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΓΡΑΦΗΣΗ / Μαγγανή Χρυστάλλα


Άλλους κώδικες
δεν μπορώ να στείλω
στους θεούς μου. 
Σ' αυτή την έρημο
ποθώ ν' ακούσω ρήματα
που κυλάνε στα ποτάμια
Τα μάτια ν' ανοίξω
και να κλάψω σαν τυφλός
στο φως
Να πατήσω το χορτάρι
και να νιώσω
χιλιάδες νεκρούς να δακρύζουν
από έρωτα
Ν' αγναντέψω το φεγγάρι
και να ιδώ μύρια
πετάγματα πουλιών
να χρυσίζουν στη νύχτα
Τότε θα χαράξω σήματα
στο σούρουπο
και θα φτιάξω
από ήλιο και αίμα
λέξεις αγάπης.

ΚΑΡΑΒΙ ΣΤΟΝ ΒΥΘΟ / Πενταράς Νίκος


Από γλάρος
να καλημερίζω την κάθε μέρα σου
μέχρι τα πιο κρυφά της ακρογιάλια
και σπουργίτι
κουρνιασμένο τα βράδια στα κλαδιά της
να την καληνυχτίζω
βρέθηκα τώρα
καράβι στον βυθό
κυνηγημένο απ’ τον ουρανό σου
αλλά δεν πνίγομαι
- μ' ακούς;-
δεν πνίγομαι
γιατί χρόνια πολλά
προτού να με γνωρίσεις
ήμουν χελιδονόψαρο
και διαθέτω βράγχια.
(από την ποιητική συλλογή "ΣΕ ΦΟΝΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟ", 2015)

ΑΠΤΕΡΟΣ ΛΥΠΗ: Ποιητική Συλλογή του Μάριου Αγαθοκλέους εκδοθείσα το έτος 2012


ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Αδέξιες σκέψεις
μονοδρομούν τη λογική μου
«Σε είδα όνειρο» της ψιθυρίζω,
«σαν βούττημαν ήλιου.
Σκόνη και πλήθος
να οδηγούνται αμετακλήτως
στα ψηλόλιγνα δένδρα.
Ήσουν κι εσύ εκεί
κλαίουσα.»
Το μαύρο ταιριάζει
σε αυτούς που το σκέφτονται.



**

Καθότανε στην άκρη της και αυλάκωνε κύκλους στους υγρούς κόκκους. Του φώναζε "Τι κάνεις;" Λες και δεν ήξερε πως του λείπει και η λύπη του είναι χωρίς φτερά

**

ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΑΓΝΩΣΤΗ


Κτίζεις αυθαίρετα
χωρίς όρια
στο μυαλό μου.
Ανεξιχνίαστη στο χάρτη
ανεντόπιστη στη μνήμη.
Κι όμως υπάρχεις.
Οι ήχοι στο λουτρό σου
υπερχειλίζουν
και ως ιδρώτες πυρετού
διαμορφώνουν το σώμα μου.
Καταφθάνουν ειδικοί
με προϊστορικά εργαλεία
να σε οριοθετήσουν
στα λευκά μου σύνορα.
Παταγωδώς αποτυγχάνουν
κι εγώ απελπισμένος
τους φωνάζω,

«Ανίκανοι,
την αφήνετε χωρίς όρια
να με τρομάζει τις νύχτες;»

Ελευθερίου Χριστάκης(Έγκλειστος ποιητής),

Ο Ελευθερίου Χριστάκης υπήρξε έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959. 


http://www.sigmalive.com/simerini/news/212995/oi-poiites-ton-fylakon-kai-ton-kratitirion
http://www.mixanitouxronou.com.cy/categories/istoria/i-thriliki-apodrasi-tis-eoka-apo-tis-filakes-tis-kerinias-se-16-lepta-pos-kataferan-na-xegelasoun-tous-anglous-desmofilakes/

Γιώρκας Πασχάλης Έγκλειστος ποιητής)

Ο Γιώρκας Πασχάλης, υπήρξε έγκλειστος ποιητής/ αγωνιστής κατά την διάρκεια της κράτησής του στις φυλακές την περίοδο 1955-1959. 

http://www.sigmalive.com/simerini/news/212995/oi-poiites-ton-fylakon-kai-ton-kratitirion

Δευτέρα 20 Αυγούστου 2018

Θάνατος σε ανοικτή ζώνη: Ποιητική Συλλογή του Μάριου Αγαθοκλέους εκδοθείσα το έτος 2018

ΔΥΟ ΜΙΚΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΛΑΤΕΙΑ


I
Τη μάνα μου
θα μπορούσα να την κλείσω
σ’ ένα γυάλινο κλουβί
και να αφιερώσω την υπόλοιπη μου ζωή
στα δικά της θελήματα.
II

Το χέρι σου μάνα
γεμάτο ρόζους
και σαν με χαϊδεύεις
βαθιά με πληγώνεις.

**

ΙΚΕΣΙΑ

Εμένα που ταπεινά σου προσφέρω
τα ποιήματα μου
ελέησέ με
χάρισέ μου
μια στιγμή στην αιωνιότητα
μια λεπτομέρεια του κορμιού σου
και σώσε με
από τη φρικτή δουλεία της γραφής.

Αγαθοκλέους Μάριος (μικρή αναφορά)


Ο Μάριος Αγαθοκλέους γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1948. Ήταν ένας από τους εκδότες του περιοδικού  "Η ΑΜΑΞΑ" 

Ποιητικές Συλλογές:
  • 1983: Εολίθια 
  • 1988: Ηδονοβλεψίας
  • 2012: Άπτερος λύπη
  • 2003 Η γυναίκα με τα μαύρα 
  • 2018 Θάνατος σε ανοικτή ζώνη 

Το παράπονο / Αγαθοκλέους Μάριος


Τα φώτα που τρεμοσβήνουν στο βάθος,
οπωσδήποτε δεν είναι η «Νήσος τις έστι»,
όπως θα την αναγνώριζαν αμέσως
οι ευφυείς φιλόλογοι
και οι ευτραφείς κτηματομεσίτες.

Όμως το παράπονο που επιπλέει
στις λίμνες των ματιών,
είναι απόλυτα δικαιολογημένο.
Γιατί δεν είναι μόνο τα συρτάρια
που έχουν γεμίσει μυστικά,
είναι και το σώμα που αλλάζει.
Όταν θα ξανασυναντηθούμε
στο τέλος αυτού του λειμώνα στο νησί,
η ανομβρία θα μου έχει σκληρύνει τις παλάμες
και θ’ αποφύγω να σε χαϊδέψω τρυφερά.

Έγκλειστος / Αγαθοκλέους Μάριος



Αυτά θα τα κρατήσω για μένα.
Σ’ ανθρώπου μάτι δε θα εκτεθούν
μα προπαντός σ’ ανθρώπου λογική.

Γι’ αυτό και δε με βλέπουν που τ’ απλώνω,
τις νύκτες χωρίς φεγγάρι,
στο σκοτεινό μου δωμάτιο.

Κανένας άλλος ας μην πληρώσει
γι’ αυτά που έφταιξα, πάρεξ εγώ.
Διπλοκλειδώνω λοιπόν από μέσα
κι ανοίγω στον τοίχο τα μάτια μου.

Ο ΑΚΡΟΑΤΗΣ / Αγαθοκλέους Μάριος


Τα μάτια της 
τεράστιες λίμνες
καθρέφτιζαν τα πάντα.

Κι εγώ;
Κι εγώ στην άκρη τους καθόμουνα 
ακούγοντας μια μπάντα.






Δήμος Βρυωνίδης(Έγκλειστος ποιητής)

Οι Μορφές των Φίλων Μου / Νίνος Α. Μικελλίδης(Έγκλειστος Ποιητής)


Ψηλά στον ουρανό υπάρχει έν’ αστέρι
για τον καθένα μας.
Όταν οι πλόκαμοι της νύχτας τυλίξουν τη λιοκαμένη πεδιάδα
βλέπω στον ουρανό τις μορφές των φίλων μου
που μου χαμογελούν μέσα από τ’ αστέρια.
Είναι η δύναμη της θάλασσας
που κυβερνά τη μοίρα μας και μας κυνηγά
ύστερ’ από κάθε ναυάγιο.
Αν με ρωτήσουν πώς το ξέρω, θα τους πω:
“Μου τώπαν οι μορφές των φίλων μου
πούναι μέσα στ’ αστέρια”.
Κι’ αν με ξαναρωτήσουν θα τους πω:
“Μου τώπε η θάλασσα τότε που βυθίστηκε
το τελευταίο καράβι της αγάπης”.
Κι’ αν πάλι με ξαναρωτήσουν
θα φυτέψω μια ελιά στην αυλή του σπιτιού μου
και θα σιωπήσω.
Απ’ εκεί θ’ αγναντεύω το δρόμο
περιμένοντας τον αγγελιαφόρο της λεφτεριάς.
– Νίνος Α. Μικελλίδης, Φρούριο Κερύνειας,

27 Σεπτέμβρη 1955

Από τη συλλογή D. P. 88

Καταραμένη Μέρα /Κώστας Παπαγεωργίου


Η Θεοτόκος/ Παπαγεωργίου Κώστας


Άδικη Ζωή / Κώστας Παπαγεωργίου