ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ του Νίκου Πενταρά

Tον υποδέχτηκαν με βάγια και ζητωκραυγές

μέσα στην απαστράπτουσα λιμουζίνα του

και μετά τους σταύρωσε

ο Μεσσίας

είχε περάσει χρόνια πριν

καβάλα σε γαϊδούρι.

ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ του Νίκου Πενταρά

«Ιδού ο Νυμφίος έρχεται…»

αμέτρητες φωνές

χιλιάδες μεσάνυχτα χρόνια

μη ως μωραί παρθέναι

ανύποπτοι κι αμέριμνοι

σβηστά λυχνάρια

δίχως ένδυμα κατάλληλο

μείνουμε εκτός νυμφώνος

Γρηγορείτε!

Τέσσερις πράξεις για την ημέρα.

Πρωινό

Να και πάλι εκείνη η μορφή. 
Σκιά από την καρδιά μας που ξύπνησε και περπατά.
Μέσα από τους ατσάλινους τοίχους
αναζητά εκείνο τον πέτρινο τάφο
όπου οι συνθήκες Ανάστασης θα είναι τόσο προσφιλείς.

Μεσημέρι

Δι ευχών των Αγίων …
Στα ανώγεια των πράξεών μας,
φύονται τα μίση και τα πάθη στεγνά
Η μορφή φορά τους μανδύες της φτώχειας.
Ταπεινά εκλιπαρούμε στεφάνια χρυσοκέντητα.

Απόγευμα

Νωρίς το απόγευμα οι σκαπανείς ανοίγουν νέους τάφους.
Να κουρνιάσει στα βάθη της γης το φεγγάρι.
Ήλιος ζεστός συνεχίζει να πλάθει ένα νέο κόσμο.
Τον απλώνει, τον στεγνώνει, τον διπλώνει
τον βάζει στο χρονοντούλαπο.

Βράδυ

Αγόρασε τις κλειδωνιές κανείς δεν θα αναστηθεί.
Εκείνος πλέκεται με τις λέξεις σταυροβελονιά
Μεσάνυχτα θα φανεί ο νικητής του θανάτου
κρατώντας στο χέρι τη σκιά του. 

Τις σκιές όλων μας.

ΑΝΟΙΞΗ ΚΑΙ ΠΑΣΧΑ

Οι μικρές εκκλησίες  χωμένες σε έναν ήχο καμπάνας

 με μια βελούδινη έκρηξη να τις περικυκλώνει

στολίζοντας τις πόρτες τους με αγκάθινα στεφάνια

και ρόδα από αναστημένους επιτάφιους

περαστικός ένας άνεμος δειλός

με χούφτες γεμάτες λιωμένο χιόνι

στάζει πάνω στις μαργαρίτες και στις φωνές χελιδονιών

τις πιο κρύες ανάσες  του κόσμου

για να γενούνε άνοιξη και Πάσχα

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ του Νίκου Πενταρά

Tον υποδέχτηκαν με βάγια και ζητωκραυγές

μέσα στην απαστράπτουσα λιμουζίνα του

και μετά τους σταύρωσε

ο Μεσσίας

είχε περάσει χρόνια πριν

καβάλα σε γαϊδούρι.

Πάσχα στο νησί / Άντρια Γαριβάλδη

Αφιερωμένο σ’ αυτούς που έφυγαν

Κι αυτούς που περιμένουν να γυρίσουν

Καλή Ανάσταση

Χέρι χεράκι λέμε

Στο δρόμο για τον Καλό Λόγο

Κρατώντας λαμπάδα από μέλισσας κερί μυρωδάτο

Σκιές αθόρυβες συναντιόμαστε στους δρόμους προς την εκκλησιά

Τόσο παλιά

Τόσο παλιά ανάμνηση

Στο πέρασμα των χρόνων…

Οι γειτονιές μας ζωντανεύουν

Γεμίζουν με παιδιά που τρέχουν να μαζέψουν κούτσουρα

Για τη χαρά της λαμπρατζιάς

Έξω απ’ την εκκλησιά μας του Τιμίου Σταυρού

Γεμίζουν οι καφενέδες με άντρες μεστωμένους

Μαντήλι φορώντας της εργατιάς

Συζητώντας για τα παλιά και τα καινούργια

Για τα φυντάνια τους, τα δέντρα τους, τον αγώνα

Kόκκινες κατακόκκινες οι παπαρούνες στους αγρούς

Λαλέδες πολύχρωμοι

Κρινάκια της Παναγιάς

Γύρη από κίτρινες μαργαρίτες του Λαζάρου

Σε στρώματα από αγνό χαμομήλι

Λουλούδια φύλλα σχήματα

Κάτω από την καμάρα του δίχωρου σπιτιού

Στο πέτρινο σκαλί

Στολίζουν κόκκινα τ’ αυγά οι κοπέλες

Καλή Ανάσταση

Ανασκουμπωμένες οι νοικοκυρές

Ετοιμάζουν προζύμι

Βουτούν τις γροθιές στο κριθαρένιο ζυμάρι

Στη ξύλινη σκάφη

«Έλα κυρά Γιαννούλα να πλάσεις τα παξιμάδια…»

Οι γλισταρκές έτοιμες να μπουν

Στον πυρωμένο φούρνο

Η φλαούνα ροδοκόκκινη

Αντίδωρο χαράς

Μοσχομυρίζει καλώντας μας

Το ζυμωτό στο φουρνέθκιο έτοιμο να πέσει στο πανέρι

Με την υφαντή πετσέτα

Σουσαμένιο ψωμί στην ποδιά της θειας μας

Ψωμί κι ελιά και λιόλαδο

Κουλούρια ξεροψημένα αχνίζουν στα χέρια

Ανθόνερο φτιαγμένο από τριαντάφυλλα

Και λεμονανθούς της Επισκοπής

Νίβει το πρόσωπο

Γεμίζει άρωμα το σπίτι

Έρχεται ο θείος απ’ το Βαρώσι «του-του-του» στο διθέσιο  αυτοκινητάκι

Ανάσταση να κάμει με τους δικούς

«Παιδιά, ποιος θα μας δείξει το τετράδιό του;»

Ρωτάει ο άλλος θείος όλο ενδιαφέρον

«Φλαούνα με σταφίδες ή χωρίς;»

Αναρωτιέται η μικρότερη απ’ τις θειες

Καλή Ανάσταση

Δυο δυο

Χέρι χεράκι λέμε

Στο δρόμο για τον Λόγο τον Καλό

Χριστός Ανέστη ακούγεται και πάλι

Το νοτισμένο χώμα

Ξυπνάει με τη δροσιά της αυγής

Την ανθισμένη πνοή της Άνοιξης

Ανθός που σκάει χαμόγελο στην πρώτη ηλιαχτίδα

Σκορπώντας Απριλιάτικη ομορφιά

Μυρωδιά νέας ζωής

Σταυρός υψωμένος πάνω απ’ το καμπαναριό

Στην ράχη του βουνού

Στο πετρόχτιστο χωριό του Τροόδους

Βοτσαλάκι πρασινο-κοκκινο-καφεδί

Στην αμμουδιά της Πάφου

Βελούδινο χνούδι σε πέτρα γυαλιστερή στο Ακρωτήρι

Μπουμπούκι στο περβόλι του Ζωδιάτικου κάμπου

Δαντέλα στην ποδιά της πλουμισμένης Μόρφου

Μια ανατολή μοναδική πίσω απ’ το κορμί του Πενταδάκτυλου

Και πέρα πέρα η θάλασσα αστράφτει ολόλευκη

Ανάστασης καμπάνα ακούγεται

Στη γειτονιά της Αμμοχώστου

Ηχώ πηγαινοέρχεται

Πίσω απ’ το γύψινο τοιχάκι στο λιμάνι της Κερύνειας μας

Κρυμμένα κλειδιά στο πήλινο πιθάρι στο μοναστήρι τ’ Αγίου Νεοφύτου

Βασιλιτζιά ψιντρή

Στη γλάστρα τ’ Αγίου Γεωργίου τ’ Αλαμάνου

Εικόνα σκαλιστή

Σε μαρμαρένια πλάκα στον Άγιο Λάζαρο

Ανταύγεια εσπερινού ουρανού

Στις φοινικούδες της Λάρνακας

Ρόδινο συννεφάκι

Γιρλάντα πουπουλένια

Φιλημένη ακρογιαλιά της όμορφης νύφης της Λεμεσού

Άγριο κυκλάμινο που ξεφυτρώνει μέσ’ την παλιά κολόνα

Στ’ αρχαίο θέατρο του Κουρίου

Κύμα κυματάκι αλμυρό

Φιλά το μοναστήρι τ’ Αποστόλου Ανδρέα

Χριστός Ανέστη

λέμε γι άλλη μια φορά

Στην αυλή της ψυχής μας

Χριστός Ανέστη

Παπα-Πολύβιε

Παπα-Χαράλαμπε

Οι σκάμνοι τακκουρούν ακόμα

κράζοντας το χαρμόσυνο μήνυμα

Η πίσω πόρτα της εκκλησιάς σιέται

Χριστός Ανέστη

Παππού Μιχάλη

Γιαγιά Χρυσταλλού

Χριστός Ανέστη

Αδέρφια

Ξαδέρφια

Συγγενείς

Το τραπέζι μας περιμένει

Μέλισσες στο μεθύσι της δουλειάς

Ψέλνουν ακούραστα ύμνους πασχαλινούς

Τραγούδια της ζωής

Σ’ ένα νησί τόσο μικρό

Τόσο μικρό και διάφανο

Φυλλαράκι χρυσοπράσινο

Σκαρί παλιό

Πλεούμενο

Ξεχασμένο στη μεσόγειο

Κοχύλια

Μικροί ναυτίλοι κάτω απ’ το γυαλί

Χτενίζουν τον βυθό

Διαβάζοντας κουκκίδες άθικτες της ιστορίας

Αυτού τ’ αδάμαστου λαού

Που αναγεννιέται κάθε Ανάσταση

Νοσταλγώντας

Λαχταρώντας

Πάσχα λαμπρό

Δοξαστικό

Πάσχα δικό μας

Στο νησί!

Άντρια Γαριβάλδη

4/2015

Αίνιγμα διαβασμένο από την Θάλασσα / Τουμαζή Έλενα – Ρεμπελίνα

Όπως βάδιζα μέσα στον 

Κήπο, πλάι στη θάλασσα, 

πήσίασα τον κορμό ενός 

τεράστιου ευκάληπτου και 

σήκωσα το βλέμμα στον 

ουρανό. 

Ο χρόνος σταμάτησε. 

Στο ψηλότερο κλαρί του 

δένδρου δυο ολόασπρα

περιστέρια έσμιγαν αργά...

Άκου φωνάζει 

με φωνή

μεγάλη

εκεί κι εμείς

να 

πάμε 

να σμίξουμε 

μαζί της.

κι η νύχτα 

πού ΄ναι όλη αυτιά 

να ξαναπεί πασχίζει

επάνω 

από τα κύματα 

που μας

χωρίζουν

τα κάλεσμά μας

το κρυφό

και 

το ανεξήγητο.

αίγλη και ομορφιά .

Την των ερωτευμένων 

που χωρίς να το ξέρουν 

της θεότητας το σχήμα 

έχουνε πάρει. 

Επισήμανση: Η ποιήτρια  στο έργο της : ΑΝΑΣΕΣ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ συνθέτει χρησιμοποιώντας αποσπάσματα από έργα των: Οδυσσέα Ελύτη, Σαπφώ, Νίκου Γκάτσου, Γεωργίου Σεφέρη, Βιτζέντζου Κορνάρου, Ελληνικών Παρμυθιών, Φεδερίκου Γκαρθία Λόρκα, της Βίβλου κ.α

Ο ποιητής μονάχος / Μαυρομάτης Γιώργος

Εδώ μαίνεται μια καταιγίδα
και δυσανασχετώ
που βγήκε πάλι ο ποιητής μονάχος. 
Πείτε του πως είναι επικίνδυνο 
να μένει ακάλυπτος την άγρια θύελλα. 
Μ΄ αυτός δεν μπορεί να κρύβεται 
σε τέτοια μπόρα.
Κάπου θα ξετρυπώσει ασάλευτος
ένα στρογγύλο άστρο ολόλαμπρο
να κρεμαστεί απ΄ το λαιμό του.
Θα βρει ένα λιθόστρωτο ευθύ
να κατεβάσει τ΄ άλογό του 
θα βρει ένα βελούδινο αγνό 
ένα κοράλλι να ενδώσει.

Ποίησή μου / Τυρίμου Γ. Ελένη

Μια συγνώμη δεν αρκεί 
Χίλιες λέξεις δεν φτάνουν 
Πολλές φορές σε πρόδωσα
Είπα φτάνει ως εδώ!
Αρκετά μαζί μου 
Μαζί σου 
Όμως ταπεινά 
Το κεφάλι θα σκύψω 
Συγνώμη θα πω 
Ποτέ σου δεν με πρόδωσες
Αλλά με ανάστησες
Με ταξίδεψες σε 
Δρόμους να σωθώ.

Κίτρινες Κορδέλες (απόσπασμα) / Ρούλα Ιωαννίδου-Σταύρου

[...]

VII

Εκείνος : Από ΄δω και μπρός 
                κάθε βράδυ 
                θα πρέπει να  βυθίζεις τον ύπνο 
                μες στο σκοτάδι, να βαραίνει
                να τον σκεπάζει με ρούχο βαρύ
                να μην μπορεί να σηκωθέι 
                και να κοιμάται έτσι τιμωρημένος
                ως το πρωί. 

Εκείνη:    Κάθε βράδυ 
                ο ύπνος μου 
                βυθίζεται μέσα στη θλίψη.
                Σκεπάζεται το βαρύ της ρούχο
                κι αποκοιμάται.

ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ

Σήμερα ήρτεν Απρίλης τζι έφερέν μας φκιώρα.

Κρίνα τζιαι τραντάφυλλα ,Ανοιξης τα δώρα.

Ηρτες τζιαι μου είπες ότι μ'αγαπάς

μουδωκες τραντάφυλλον ,χρώμα της φωδκιάς.

Σου' πα μεσ ' στα στήθη μου έχω πυρκαγιά

μα' ξερα το μμάδκια μου εν Πρωταπριλιά.

Τζιαι γελάς μετά μου που το πίστεψα.

Μα να ξέρεις φώς μου σε περίπαιξα.

Σίγησε ο Ουρανός / Στυλιανού Παυλίνα

Σου’ χω πει πως οι λέξεις δεν είναι κτήμα κανενός

είναι σαν τον αφρό μέσα στο νερό

επιπλέουν, τραβάνε κουπί

το θέμα είσαι εσύ

πως θα τις μαζέψεις

πως θα τις βάλεις στη σειρά

και πως θα ταξιδέψεις

Φυλακισμένα Μνήματα / Μυριάνθη Παναγιώτου- Παπαονησιφόρου

Στη μικρούλα τους αυλή

τη νύχτα κατεβαίνουν τ' άστρα

τα καντηλάκια ανάβουνε

και κάθονται στην άκρα

και τους κρατάνε συντροφιά.

Πρωί πρωί με την αυγή

έρχονται οι δεκατρείς αγγέλοι

χτενίζουν τα μαλλάκια τους

με χρυσαφένιο χτένι

κι αστράφτουνε στην ομορφιά.

Στο περιβόλι με Ροδιές... / Κωνσταντίνου Μάτσιου Κατερίνα

1η τ' Απρίλη

φορτωθήκατε παμψηφεί

κατάμεστα τα χρώματα της γης

στα κλαδιά σας

1η τ' Απρίλη

λαμπιρίζει το φως της βροχής

στις κατάνοικτες

μεγάλες σας αγκάλες

1η τ' Απρίλη

σαν κάποτε καταφύγιο

των λεβεντονιών

τούτης της ηρωομάνας γης

Πέντε (5) τραγούδια για τον 1η Απριλίου 1955 (Έναρξη απελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου)

Η 1η Απριλίου, είναι μία ξεχωριστή ημέρα για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Την 1η Απριλίου 1955, ξεκίνησε στην Κύπρο ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ με ξεκάθαρα καθορισμένο σκοπό: την αποτίναξη του Αγγλικού ζυγού και την ΕΝΩΣΗ με την υπόλοιπη Ελλάδα. Δυστυχώς λάθη εκατέρωθεν και προσωπικές φιλοδοξίες δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Επιλέξαμε κάποια τραγούδια για την ημέρα αυτή. Τραγούδια ηρωικά γραμμένα από την πέννα του έφηβου ποιητή και ήρωα της Κύπρου Ευαγόρα Παλληκαρίδη.

 Μπορεί σε κάποια μάχη

Μπορεί σε κάποια μάχη

γραμμένο η μοίρα νάχει

να μην γυρίσουμε

μα πάμε με καμάρι

και λέμε όποιον πάρει

και θα νικήσουμε

Το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=DXBnh08p6_Y

***

ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ (Θα πάρω μιαν ανηφοριά)

Θα πάρω μιαν ανηφοριά

θα πάρω μονοπάτια

 να βρωτα σκαλοπάτια

που παν στη Λευτεριά.

~

Θ΄ αφήσω αδέλφια συγγενείς,

τη μάνα, τον πατέρα

μεσ΄ τα λαγκάδια πέρα

και στις βουνοπλαγιές.

~

Ψάχνοντας για τη Λευτεριά

θα ΄χω παρέα μόνη

κατάλευκο το χιόνι,

βουνά και ρεματιές.

~

Τώρα κι αν είναι χειμωνιά,

θα ΄ρθει το καλοκαίρι

Τη Λευτεριά να φέρει

σε πόλεις και χωριά.

~

Θα πάρω μιαν ανηφοριά

θα πάρω μονοπάτια

να βρω τα σκαλοπάτια

που παν στη Λευτεριά.

~

Τα σκαλοπάτια θ΄ ανεβώ,

θα μπω σ΄ ένα παλάτι,

το ξέρω θαν απάτη,

δεν θαν αληθινό.

~

Μεσ΄ το παλάτι θα γυρνώ

ώσπου να βρω τον θρόνο,

βασίλισσα μια μόνο

να κάθεται σ΄ αυτό.

~

Κόρη πανώρια θα της πω,

άνοιξε τα φτερά σου

και πάρε με κοντά σου,

μονάχα αυτό ζητώ.


το ακοούτε: https://www.youtube.com/watch?v=pN3iWfuBmEE


***

ημέρα της Νίκης

Μέρα λαμπρή κι αθάνατη

κι αδούλωτ' είναι σήμερα

που κι η σκλαβιά νικήθηκε

από την τόση ορμή...

~

Και λύγισαν, και σπάσανε

και λυώσανε τα σίδερα

που σου μάτωναν, Κύπρο μου,

το ασθενικό κορμί.

~

Μέρα χαράς ξημέρωσε

και μέρα ευλογημένη

κι απ' τη σκλαβιά που πέρασε

τίποτε πια δε μένει.

~

Χαρείτε όσοι πονέσατε

κι' όσοι νεκρούς εκλάψετε

το κλάμα παύει σήμερα

στης Κύπρου τα χωριά.

~

Κι όσοι πάτέρα, κι αδελφό

για φίλο σας εθάψατε

όλοι χαρήτε σήμερα

γιατ' ήρθε η λευτεριά

η πρώτη μέρα ελεύθερη

-στιγμή που δεν ξεχνιέται-

στη σκλαβωμένη Κύπρο μας

η λευτεριά γεννιέται.

το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=oxnPeo0o0ww

***

Στην Κύπρο

Για σένα, Κύπρο αθάνατη, 

Πατρίδα σκλαβωμένη, 

Θα δώσω απ' το αίμα μου 

Κάθε σταλαματιά… 

Για να σε δω ελεύθερη 

Και χιλιοδοξασμένη 

Δε θα διστάσω, 

Κύπρο μου, 

Nα πέσω στη φωτιά.

το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=WrUheyYmifU

***

Στην Κύπρο σαν θα πάμε

Στην Κύπρο σαν θα πάμε

στ' ωραίο µας νησί

Σε θέλουµε να φτάσεις

Ελλάδα µας και σὺ

Να διώξεις τη σκλαβιά μας

και νά’ρθ η Λευτεριά

Να σπάσουν αλυσίδες

και σίδερα βαριά

το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=YomnC0vKS4E