Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2022

έτσι και αλλιώς / Κατερίνα Ηρακλέους

 έτσι και αλλιώς

τα μάτια μου κουράστηκαν να βλέπουν από μακριά τα χέρια που δεν έρχονται,
τα έβαψε με λουλούδια η Άνοιξη, τα σκέπασε με φύλλα το Φθινόπωρο,
περιμένουν του Χειμώνα το κρύο,
να κλειστούν για να μην βλέπουν μονοπάτια με αγκαλιές, ούτε από τις χαραμάδες γέλια ,
κουράστηκαν τα μάτια,
το κατώφλι γέμισε από άγρια χόρτα ,
η αυγή θολή,
το σούρουπο μια αναμονή,
κουράστηκαν και θέλουν να αλλάξουν τον χάρτη,
ένα χάρτη που να οδηγεί μόνο σε βοτανικούς κήπους,
μόνο σε πεύκα που οι φτερούγες τους έχουν σκιά,
μια μέρα θα ξεφορτώσω τα μάτια μου,
εκεί που θα είμαι ο εαυτός μου!

Άφετε τα παιδία /ΠΟΥΛΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 


Ήξερε πως μόλις μεγάλωναν

 θα τον σταύρωναν∙

γι αυτό και τα κάλεσε ενόσω

ήταν παιδιά να μοιραστεί μαζί τους

τη μοναξιά του∙

να νιώσει πως τουλάχιστον

δεν τον πρόδωσαν όλοι!

ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ‘’ ΜΙΚΡΑ ΔΟΚΙΜΙΑ Ή ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ‘’

ΕΚΔΟΣΗ :2013

Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2021

Παναγιώτου – Παπαονησιφόρου Μυριάνθη (βιογραφικό σημείωμα)


 Γεννήθηκε στην Πάφο το 1941 και απεβίωσε στις 17 Δεκεμβριου του 2021.  Σπούδασε Κοινωνικές Επιστήμες στην Ελλάδα και Αγγλία. 
Ασχολήθηκε με την ποίηση και την παιδική Λογοτεχνία.
Τιμήθηκε με 3 κρατικά βραβεία από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, 6 βραβεία από τον Σύνδεσμο Παιδικού-Νεανικού Βιβλίου, το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, καθώς και με πανελλήνιο βραβείο. Ποιήματα της περιλαμβάνονται σε ανθολογίες τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό και έχουν μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες ( Αγγλική, Ιταλική, Γαλλική, Γερμανική, Ισπανική, Ρουμανική).
Υπήρξε 
α. ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Πάφου της οποίας επί σειράν ετών διετέλεσε πρόεδρος.
β. μέλος του Κυπριακού ΠΕΝ, του Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού- Νεανικού Βιβλίου και
γ. μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου.

Ποιητικές Συλλογές:

1. ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ, 1978, ποίηση
2. ΗΡΩΙΚΟΙ ΑΠΟΗΧΟΙ,1983, ποίηση
3. ΑΧΡΟΝΗ ΦΥΣΗ,1988, ποίηση
4. Γράμμα στον Αγνοούμενο,1997,ποίηση για νέους, κρατικό βραβείο Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου
5. Στον Κρατήρα του Ηλιου,1999, πανελλήνιο βραβείο του περιοδικού «Νουμάς»
6 Τα φκιόρα της πικραθασιάς, 2003, ιδιωματική ποίηση
7. Η πόρτα μου ήτανε μεράντι,2004, ποίηση για νέους, κρατικό βραβείο Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου
8. Αριες του Περασμένου Καλοκαιριού,2007, ποίηση
9. Τραντάφυλλατζιαγκάθκια,2009 ,ιδιωματική ποίηση
10. Ανάδρομη Πλεύση, ποίηση 2010-1965, Λευκωσία 2011 (Συγκεντρωτικός τόμος)
11. Σε κλίμακα ελάσσονα 2015, εκατό χαϊκού
12. Σε γνώριμες Ράγες Σονέτα 2018 Εκδόσεις Γερμανός
13. Ως άνεμος καματερός ποίηση 2021 Εκδόσεις Γερμανός

Παιδική Λογοτεχνία

1. ΦΤΕΡΟΥΓΙΣΜΑΤΑ,1992, ποίηση για παιδιά, βραβείο Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού-Νεανικού βιβλίου
2. ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΕΣ,1994, ποίηση για παιδιά, βραβείο Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού- Νεανικού βιβλίου
3. Της Γης μου οι Αντίλαλοι,1997,ποίηση για παιδιά, βραβείο Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού-Νεανικού βιβλίου
4. ΚΑΤΕΒΑ ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ ΚΡΥΦΤΟ,2002, ποίηση για μικρά παιδιά, κρατικό βραβείο του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου
5. Η ΦΟΥΡΝΑΡΟΠΟΥΛΑ ,2002, παραμύθι για παιδιά
6. Άιμάτια γιαλλουρούδια, άι πόδια πεταλλούδια,2002, δέκα μύθοι
7. Η ΠΟΡΤΟΚΑΛΕΝΗ, 2006, παραμύθι για παιδιά, τιμητικός κατάλογος ΙΒΒΥ
8. Το τζιτζίκι παίζει ντέφι,2008, ποίηση για παιδιά
9. Ταξίδια Μαγικά στο Χτες, 2008, μικρές ιστορίες
10. Το τραινάκι τραγουδάει Χάι Κου- Χάι Κάι, 2011, ποίηση για παιδιά
11. Χρώματα κι Αρώματα, 2011,ποίηση για μεγάλα παιδιά, βραβείο ΚΣΠΝΒ

Άλλα

1. ΙΔΙΩΜΑΤΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΛΛΗΓΟΡΙΚΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥ,2004, λαογραφία


πηγη: https://whenpoetryspeaks.blog/2016/07/%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%bd%ce%b8%ce%b7-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b9%cf%89%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%bf%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b9%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%bf%cf%85/

Στιχο- μυθίες από τη Ποιητική Συλλογή τηςΜυριάνθης Παναγιώτου - Παπαονησιφόρου : Ως άνεμος καματερός / Εκδόσεις : Γερμανός / 2021

 

*

Τόσα Πολλά όνειρα 
πως να χωρέσουν 
σε μια ελάχιστη στιγμή 
του αιώνιου

**

Άκου λοιπόν καμιά φορά
πως μοιάζει η σιωπή
με μελωδία

***

Χειμώνας 
και τα πεσμένα φύλλα
ασφυκτιούν 
έως θανάτου

****

Μια ζωή φεύγω
μα ποτέ
δεν έφυγα από μένα

*****

Πως να τα βγάλεις πέρα
με  τις λέξεις
γλιστρούν σαν άμμος
σαν χέλια στα νερά 

Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2021

Φεγγαράκι μου λαμπρό... /ΠΟΥΛΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

 



Ό,τι και να λέω ξέρω πως, μ’ όλη
τη καλή σου διάθεση,
λίγα μπορείς να κάνεις·
το φως σου,
μόλις και μετά βίας καταφέρνει
να φτάσει κάτω στη γη.
Από την άλλη, τι κολλυβογράμματα
να μάθεις
μ’έναν αμαθή παπά,
που προσπαθεί να φέρει βόλτα
μια ολάκερη παπαδοοικογένεια
κρεμασμένη από τα γένια του,
την ώρα που τα βλέφαρα σου
πέφτουν από τη νύστα και το στομάχι σου
διαμαρτυρόμενο
παίζει ταμπούρλο  για τα καταπατημένα
δικαιώματα του.
Ό,τι και να λέω, ξέρω πως
τα πράγματα καθόλου
δεν είναι λαμπρά·
οι δρόμοι σκοτεινοί και δύσβατοι·
το σκοτάδι μέσα κι έξω πηκτό
κι αδιαπέραστο·
και μόνο μια αμυδρή φλόγα
σιγοκαίει κάπου
σε κάποια αδιόρατη γωνίτσα
του μυαλού·
Κι όμως, εσύ από πάνω βάλθηκες
να χαμογελάς∙
κι όλο φουσκώνεις τα  μάγουλα
κι όλο τη φυσάς∙
κι όσο τη βλέπω να δυναμώνει
τόσο και παίρνω τα πάνω μου,
γιατί ξέρω πια, πως πρόκειται
για πραγματική πυρκαγιά!

Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2021

Μαραμπού /ΠΟΥΛΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

     

Παράξενο πουλί!
Το συναντάς σε κάποιες ξένες
Εγκυκλοπαίδειες, ενίοτε και σε δικές μας
Ανθολογίες που το ταξινομούν
από άγνοια ή ασύγγνωστη επιπολαιότητα
σαν εξωτικό φυτό ή και λουλούδι
από τους κήπους του Χαρμπίν
ή και από τους θαλάσσιους λειμώνες
της Άπω Ανατολής και της Λατινικής Αμερικής∙
παράξενο , μονήρες πουλί, που κλείνεται στον
εαυτό του ή βρίσκει στέγη κάτω από τα φτερά του
ή και στη καμπίνα κανενός φορτηγού πλοίου
που ταξιδεύει στις τροπικές θάλασσες
φορτωμένο ξυλεία, κάρβουνο ή και άλλο
δια θαλάσσης μεταφερόμενο εμπόρευμα.
Παράξενο πουλί, με στολή πότε ναύκληρου
και πότε μαρκονιστή , φαγωμένου από τη αλμύρα
της θάλασσας ή και την αλμύρα της ψυχής,
με τατουαζ στα χέρια και το κορμί με στίξεις
από παλιές πληγές ∙ παράξενο πουλί
με ακουστικά στ αυτιά του να μαζεύει
τους ήχους των Σειρήνων και τους ήχους
των κοχυλιών καθώς τρέχουν πάνω
από τα κύματα, καθώς αναδύονται από τα κύματα
και αναταράζουν τη ψυχή του
κάνοντας το να βγάζει κάτι περίεργες φωνές
από το λαρύγγι του, που άλλοι τις διαβάζουν σαν σήματα Μορς
και άλλοι πιο λεπτολόγοι και μπασμένοι στα πράγματα
της ναυτικής ή και της ποιητικής τα διαβάζουν
σαν fata morgana
παράξενο  πουλί ,που το μελετούν από το ύψος
της μύτης τους φυσιοδίφες στριφνοί και λοξοί
καταγράφοντας λεπτομερώς το ασύμμετρο
και ασύμβατο των φτερών του, το κορακίσιο
της ράχης του και το άσπρο του περιστεριού
στη κοιλιά του, το γρυπό της μύτης του,
το ασουλούπωτο των αυτιών του και τις τεράστιες
χασμωδίες του καθώς ανοίγει το στόμα του
να μιλήσει ή να βγάλει κραυγή∙
και δυσκολεύονται να το ταξινομήσουν
και τα χαρακτηρίζουν ‘’αταξινόμητο’’∙
παράξενο πουλί ,που κάποιοι το λένε και Μαραμπού
ή άλλοι που το γνωρίζουν καλύτερα από πρώτο
Χέρι, το φωνάζουν και Νίκο Καββαδία και οι
πιο δικοί του σκέτο Κόλια∙
παράξενο πουλί ,που πριν φαγωθεί από τους επιστήμονες
Φυσιοδίφες, πρόλαβε να ρίξει τη μπουκάλα από το μεθύσι
της προηγούμενης έκλυτης νύκτας του στην αγκαλιά
Της θάλασσας∙  και έγινε η θάλασσα μπρούσκο κρασί
που το πίνουν οι ναυτικοί και όσοι άλλοι
θαυμαστές ή εραστές των κυμάτων και των
μακρινών γαλάζιων πόντων και ευλογούν τη μέθη του
πίνοντας και ξαναπίνοντας από το βάθος
της ακένωτης μπουκάλας του…
 
ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ‘’ ΜΙΚΡΑ ΔΟΚΙΜΑ Ή ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ’’
ΕΚΔΟΣΗ: 2012
 
 

Η σιωπηρά πλειοψηφία/ ΠΟΥΛΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 


Ν ‘ανοίξει το στόμα της να πει, τι!

τα λεν όλα οι φωνασκούντες

εκπρόσωποι της.

Κάθεται και τους ακούει∙

πολλές φορές της προκαλούν θλίψη

και οργή∙

θέλει να τους βροντήξει την πόρτα

από πίσω τους∙

σκέφτεται∙ και να τους κλείσει την πόρτα,

θα εισβάλουν από τα παράθυρα!

Παρελεύνουν από την πασαρέλα

και την καλούν να διαλέξει τον ομορφότερο,

τον πιο ανδροπρεπή,

τέλος πάντων, έναν απ’ όσους τους παρουσιάζει

ο κονφερανσιέ.

Διαλέγει με κλειστά μάτια.

Αν  τ ‘ανοίξει, θα τρομάξει μ’ ό,τι  βλέπει

και θα το βάλει στα πόδια!

Κάποτε είχε φωνή∙ με τα χρόνια την έχασε.

Και να φώναζε, άκουε μόνο τη δική της

φωνή!

Άφωνη τώρα, τους παρακολουθεί

κι άφωνη τους χειροκροτεί∙

κι ούτε βλέπει ούτε ακούει!

Τον ίδιο δρόμο θ ‘ακολουθήσουν

κι οι υπόλοιπες αισθήσεις∙

μια μία , με τη σειρά της θα μπαίνει

στην ‘’πλειοψηφούσαν σιωπή’’!

 

 

ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ   ‘’ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΚΟΛΑΖ Ή ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΄΄

ΕΚΔΟΣΗ: 2015

 

Ενδυμίων /ΠΟΥΛΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 


Έκανε το λάθος να την πάρει

το κατόπιν και την είδε γυμνή

να βγαίνει από τα νερά και ζαλίστηκε.

Έκτοτε έχασε τον ύπνο του

και την κυνηγά σαν σκυλί που έχασε

τον αφέντη του.

Πότε τη βρίσκει πότε τη χάνει

και διαρκώς βρίσκεται στο κατόπιν της.

Οι άλλοι τον κοιτούν περίσκεπτοι∙

τον  λυπούνται που παίρνει

 τις ονειροφαντασίες του για πλάσματα

πραγματικά και το συμβουλεύουν

ναρθεί στα λογικά του και να πάψει

να αιθεροβατεί.

‘’Αν ξέρατε’’, λέει, ‘’ αν ξέρατε!’’…

Και το πρόσωπο του παίρνει κάτι

από την όψη της Σελήνης  ή ,και το χρώμα

του Αυγουστιάτικου φεγγαριού!

 

ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ   ‘’ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΚΟΛΑΖ Ή ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ‘’ ΙΙ

ΕΚΔΟΣΗ: 2015

Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2021

ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΕΣ ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ/ Κωνσταντίνου Δέσποινα


Ξαπόσταμα τ΄ αγωγιάτη
τ’ Αϊ-Γιώργη του Κοντού το μοναστήρι
μεσοστρατίς Λάρνακας κι Αραδίππου
προσκύνημα και δροσόνερο
φιλεμένο απ΄ του μοναχού τη γαληνεμένη επιστασία
ρουφούσε πανηγυρικούς εαρινούς
κομμένους απ’ της ιστορίας τα φύλλα
-βουνά, Αγία Λαύρα, αρματωλοί-
κι ενηλικιωνόταν και τη χρονιά εκείνη
του ομιλητή η παράλειψη
για τ’ άλλα,
των προκηρύξεων τα φύλλα,
που τ’ αδέλφια προίκισαν το μοναστήρι
ίσως πια χνούδι επενδυμένο
στον βυθό μπαούλων μες στ΄ αρχονταρίκι
ίσως λίπασμα στα χαρουπόδεντρα του προαυλίου
ίσως θησαυρός κρυμμένος
στους ποδόγυρους κάποιων ράσων
στο μουσείο της νεότερης ιστορίας.

Γλυκιά αγάπη / Χαραλάμπους Χριστάκης


Γλυκιά αγάπη,πλανεύτρα
που κάνεις τις καρδιές να μοσχοβολούν
να σέρνουν ανέμελα τον χορό του πάθους
με πόσα δάκρυα άραγε ξεδιψάς;
Χρ.Χαραλάμπους

Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2021

Μοναξιά....../ Νικηφόρου- Θεοκλή Αντρούλλα

 

Σκυφτή απέμεινε η γιαγιά,
σε μιά καρέκλα άδεια,
να περιμένει τάχατες,
κάποιος για να φανεί....
Απόκαμε ,κοιμήθηκε,
μ’ ένα κρυφό καημό,
στα μάτια δάκρυ έτρεξε,
μα το κρύψε θαρρώ...
Μονάχη της απέμεινε,
κάποιο να περιμένει,
ένα δικό της πρόσωπο,
που η ψυχή προσμένει...
Σφίγγεται μέσα η καρδιά,
μα αυτή πάντα παλεύει,
η δικαιολογία στα χείλη της,
μην και ο νούς σαλεύει...
Αργήσανε απ’ τη δουλειά,
αύριο θε να ρθούνε,
κάτσε γιαγιά περίμενε,
μην βιάζεσαι που αργούνε....
Κουράστηκε κι απόκαμε,
στον ήλιο αποκοιμήθην,
μόνη της συλλογίζεται,
κανείς δεν αποκρίθην....
Είναι βαριά τα γηρατειά,
η μοναξιά μολύβι,
ασήκωτο το φορτίο της,
καίει σαν το καμίνι....
Άπλωσε το χέρια σου,
δώσε μιά αγκαλιά,
στην μάνα ,τον πατέρα σου,
να νοιώσει ζεστασιά!
Μέρες και νύκτες μοναχικές,
ο νους αλλού γυρίζει,
παιδεύει την ψυχούλα της,
μα πάντα εκεί κι ελπίζει....

ΤΟ ΜΕΣΙΑΝΟ ΚΑΤΑΡΤΙ / Ξύστρας Δημήτρης


Σε μια πρωτόγονη
σπηλιά, φωτίστηκαν
δυο σώματα,
δείχνοντας από μακριά
του φάρου τα καμώματα.
Και δυο πουκάμισα
αδειανά,
βρεγμένα από το κύμα,
αγνάντευαν
τη θάλασσα,
στρωμένα στα χαλίκια.
Τώρα μιλούν τα σώματα,
μια γλώσσα
όλο χρώματα
κι’ οσφρήζονται
τ' αρώματα
απ' του γιαλού τα φύκια.
Τα δυο κορμιά τους
σμίγουνε,
το ένα τ’ άλλο πίνουνε
και τα φιλιά αρμενίζουνε
σε κόλπους με ζαφείρια.
Το μεσιανό κατάρτι του
καμένο απ' την αλμύρα,
πρόταξε ο νιός
που αρμένιζε
με τον αέρα πρίμα.
Φουρτούνιασε
η θάλασσα,
αρσενικό με θηλυκό
παλεύουν για το δίκιο,
μα το κατάρτι στο καιρό
με τ’ άρμενα τριγύρω του
στέκει παλληκαρήσιο.
Με όρτσα πανιά
και κραδασμούς
πλέει προς τον ισθμό,
κατάρτι σε άστατο καιρό
που αφρίζει από θυμό.
Η θηλυκιά της δύναμη
θεριεύει τον ειρμό,
που μπαίνει
αργά και σταθερά
να δώσει τον ρυθμό.
Σαν το μπαρούτι
ανάψανε
γενήκανε μια σάρκα,
για τη χαρά της ηδονής,
που σαν βουνό υψώνεται,
μ’ αρώματα κι’ αγκάθια.
Ο φάρος ετυφλώθηκε,
δεν σάλευε το κύμα
και δυο πουκάμισα
αδειανά,
αντίκρισε ο Αυγερινός
στρωμένα στα χαλίκια.