Το ταξίδι του ήλιου τελειώνει όπου να ’ναι · παρηγοριά ωστόσο το λυκόφως· δίνει ανάσα, δίνει ελπίδα ποιος ξέρει ό,τι δεν πρόλαβες έχεις ακ...

  Κι εσύ εκεί! Ν’ αγναντεύεις το βαθύ πέλαγος περισυλλέγοντας θρυμματισμένα αισθήματα προσπαθώντας να συναρμολογήσεις τα σκορπισμένα κομμάτι...

  Τα δάκρυα της μιλούν όλες τις γλώσσες· της δυστυχίας, της αγωνίας, της απόγνωσης, της απελπισίας· όλες τις γλώσσες· της καρδιάς της αλληλε...

  ΚΑΤΟΠΤΕΥΣΗ Πρόσωπο χαραγμένο σπίτια μνημεία στοιχειωμένα κλειδωμένες μνήμες δέντρα στο κατώφλι της ασφυξίας καμπαναριά και μιναρέδες σφραγ...

  Στο ’να χέρι κρατούσε τους σπόρους των ονείρων στ’ άλλο τους σπόρους των ελπίδων πού ‘χανε σαπίσει και σαστισμένος προσπαθούσε να ισορροπή...

  Τα δάκρυα της μιλούν όλες τις γλώσσες· της δυστυχίας, της αγωνίας, της απόγνωσης, της απελπισίας· όλες τις γλώσσες· της καρδιάς της αλληλε...

    « Εκει, στην αυλη της Παναγίας Φανερωμένης λίγο μετα τα μεσάνυχτα κείτονταν, απο ασιτία εξουθενωμένες, η αξιοπρέπεια και η ελπίδα ∙ μέσα...

ΕΠΑΡΣΗ Κέρινο ανθρωποειδές επαίρεται με στόμφο για την κυριότητα της κατάκτησης · αυτός είναι που πήρε, καθώς είπε, την κ...

Δύσκολο πολύ το βάδισμα προς την αυτογνωσία‧ κι οδυνηρό το ξετίναγμα του πέπλου της ψευδαίσθησης και των χρωμάτων. Ωστόσο ...

Ωσάν αγγέλου όραμα και Θεία οπτασία Στον ουρανό ζωγράφισε με τόση μαεστρία Της φύσης καλλιτέχνιδας το μαγικό το χέρι Όπως αυτή και...

ΙΙI Το λένε πολλοί τώρα το λένε∙ παιδιά της καταιγίδας γίναμε όλοι που δεν ήταν ξαφνική αναμενόταν την κυοφορούσαμε∙ στι...

Ξέμεινες μόνος∙ Εσύ, το καταφύγιο κάθε πόνου κάθε τραγωδίας. Του δόρατος αιχμή σωσίβιο ναυαγισμένων ψυχών. Ποιός να το πίστευε ξένο...

Η διαπίστωση, πικρή σαν την αλήθεια. Καμιά δεν έχει για τους άλλους σημασία όταν σε ξένη πόρτα το ρόπτρο χτυπά η αδικία. Άγ...

Έγειρ’ ο ήλιος, φεύγει πια‧ κι εξωτική μια φοινικιά κοντά στ’ ακροθαλάσσι το γέρμα μένει να κοιτά‧ με χάρη απλώνει τα κλαδιά ...

Το σκηνικό αριστοτεχνικά στημένο αναμένεται η τελική απόφαση με κάθε τρόπο πρέπει ν’ αποκλεισθεί η αποτυχία‧ σε στάση προσοχής οι εκτελ...

Φύλλα κεντάει και ρόδα όλη τη νύχτα η φύση‧ πρώτη σε τέχνης μαστοριά τους θησαυρούς που φτιάχνει στον κόσμο απλόχερα σκορπά  χωρίς διάκριση...

Για δες ομορφιά! Σε χαράδρ’ απόκρημνη  μη με λησμόνει!