οι σιγανές βροχές, οι καταιγίδες, οι αστραπές, το χιονόνερο, ο σκοτεινός ουρανός της μέρας, ο ήλιος της δικαιοσύνης, ο καιρός συνυπάρχει με ...

  Δαίμονες κι άγγελοι αναπαύονται, αυτός ξαγρυπνά, γλιστρά στο σκοτάδι με πρόχειρα ρούχα δουλειάς, με φακό και σύνεργα, λες κι είναι τυμβωρύ...

  Καχεκτικό κουτάβι ο έρωτας, ζαρωμένο στον καναπέ του σαλονιού μας. Μάλλινη κουβέρτα, ο παρατατικός που το σκεπάζει. Γαβάθα με γάλα, ο αόρι...

  Το κρατικό θέατρο σημαιοστολισμένο για την πρεμιέρα Στο φουαγιέ τα μέλη του Δ.Σ. να υποδέχονται με σαρδόνια χαμόγελα τους επίσημους προσκε...

  Αρσακειάδες αλλοτινών εποχών σε πάρτι ξέφρενα με ημίγυμνες κορασίδες. Φτωχοί συγγενείς σε γαμήλια δεξίωση νεόπλουτων νεονύμφων. Τα βιβλία ...

    Τον συναντάμε καμιά φορά στο δρόμο μας και πάμε ν ‘ αλλάξουμε δρόμο, να μην πέσουμε πάνω του∙ τότε είναι που πέφτει μ ‘όλο το βά...

  Σαν ρήγμα ανάμεσα σε δυο τεκτονικές πλάκες που διαρκώς αποκλίνουν η νεκρή μας ζώνη ολοένα επεκτείνεται προς τη μια και προς την άλλη πλευρ...

  Την ιστορία της γενιάς μου δεν τη σημαδεύουν δοξασμένοι στρατηγοί, πολιτικοί, έμποροι, ταξιδευτές, τοκογλύφοι ή, έστω, ονομαστοί φονιάδες ...

  Μέρα με πολύ ήλιο ανεβαίνω στην Ακρόπολη. Περπατώ ανάμεσα σ’ ένα πολύχρωμο πλήθος από τουρίστες, πλανόδιους μουσικούς, επαίτες, μετανάστες...

Ο τόπος μου μια σκάλα ανένδοτη στον χρόνο. Σκαλί σκαλί λαξεύτηκε από την Αφροδίτη κι άνθη γεμίζανε οι χαρακιές όπου κυλούσε ο ιδρώτας της....

Τι θλιβερο το βράδυ αποψε, μνημόσυνο να κάνω στη φιλία Αναψα κεριά ίσως βρω παρηγορια Το μόνο που μού,χε μείνει ζωντανό κι ανάσα έδινε στη ψ...

  εκείνο το πρωινό ένας γέροντας ακουμπώντας στο μπαστούνι του διέσχιζε αργά το δρόμο ένας σκύλος κυνηγούσε μια γάτα μια γυναίκα που κοιμότα...

Ήταν στην παραλία των αλόγων. Το χαλινάρι κράτησα γερά και μπήκαμε στη θάλασσα δεμένοι. Άφησα τ' άλογο να πάρει το δικό του μα εκείνο μ...

 

Άπλωνα θάλασσα τα σημάδια τ' ουρανού, στο κορμί σου Θάλασσα της λησμονιάς Του μεσημεριού Του γρήγορου θανάτου Παιγνίδι σου είμα...