γράφει ο Δημήτριος Γκόγκας             Στη νέα της ποιητική συλλογή η ποιήτρια Αθηνά Τέμβριου , χρησιμοποιεί πολύ-επίπεδους συμβολισμούς, ...

  Αυτό το πρωί Μητέρα Θέλω μονάχα λίγα ψίχουλα Για να συνάξω τα μικρά πουλιά Στο ποίημά μου Αυτά με τα κίτρινα φτερά Που εμφανίζονται πάντοτ...

  Ο Γκιουργκέντς Κορκμάζελ (Giirgenq Korkmazel) γεννήθηκε το 1969 στο χωριό Σταυροκόννου της επαρχίας Πάφου. Μετά το 1974 και τη διαίρεση τη...

  Είδα τον φόβο στα μάτια σου είπα τίποτα κακό δεν πρόκειται να συμβεί συνήθως όταν λέω αυτό το πράγμα οι κλιματολογικές τιμές τρελαίνονται ...

  Βυθίζω ένα μπισκοτάκι στο στόμα μου κι είναι σαν να ρίχνω κλεφτές ματιές στον παράδεισο το πρόγραμμα υγιεινής διατροφής πάει κατά διαόλου ...

  Παίρνω ένα φύλλο δάφνης από το βαζάκι καί φαντάζομαι τη γυναίκα με το όνομα Δάφνη τη συγκροτώ ασφαλώς μέσα στο ποίημα ακριβώς όπως τη θέλω...

οι σιγανές βροχές, οι καταιγίδες, οι αστραπές, το χιονόνερο, ο σκοτεινός ουρανός της μέρας, ο ήλιος της δικαιοσύνης, ο καιρός συνυπάρχει με ...

  Δαίμονες κι άγγελοι αναπαύονται, αυτός ξαγρυπνά, γλιστρά στο σκοτάδι με πρόχειρα ρούχα δουλειάς, με φακό και σύνεργα, λες κι είναι τυμβωρύ...

  Καχεκτικό κουτάβι ο έρωτας, ζαρωμένο στον καναπέ του σαλονιού μας. Μάλλινη κουβέρτα, ο παρατατικός που το σκεπάζει. Γαβάθα με γάλα, ο αόρι...

  Το κρατικό θέατρο σημαιοστολισμένο για την πρεμιέρα Στο φουαγιέ τα μέλη του Δ.Σ. να υποδέχονται με σαρδόνια χαμόγελα τους επίσημους προσκε...

  Αρσακειάδες αλλοτινών εποχών σε πάρτι ξέφρενα με ημίγυμνες κορασίδες. Φτωχοί συγγενείς σε γαμήλια δεξίωση νεόπλουτων νεονύμφων. Τα βιβλία ...

    Τον συναντάμε καμιά φορά στο δρόμο μας και πάμε ν ‘ αλλάξουμε δρόμο, να μην πέσουμε πάνω του∙ τότε είναι που πέφτει μ ‘όλο το βά...

  Σαν ρήγμα ανάμεσα σε δυο τεκτονικές πλάκες που διαρκώς αποκλίνουν η νεκρή μας ζώνη ολοένα επεκτείνεται προς τη μια και προς την άλλη πλευρ...

  Την ιστορία της γενιάς μου δεν τη σημαδεύουν δοξασμένοι στρατηγοί, πολιτικοί, έμποροι, ταξιδευτές, τοκογλύφοι ή, έστω, ονομαστοί φονιάδες ...

  Μέρα με πολύ ήλιο ανεβαίνω στην Ακρόπολη. Περπατώ ανάμεσα σ’ ένα πολύχρωμο πλήθος από τουρίστες, πλανόδιους μουσικούς, επαίτες, μετανάστες...