Μνήμη Χρίστου Γαβριηλίδη Και τώρα τι θα γίνει μ’ εκείνο τον γέρο πρόσφυγα που τον απαντούσα πριν κάθε μέρα στη στάση να περιμένει το λεωφο...

Φαίνεται πως η επιβίωσή μας δεν είν’ δική μας υπόθεση, φαίνεται πως κάποιον άλλον πρωτίστως ενδιαφέρει, εκείνον που τόσο προσεχτικ...

ΧΕΙΜΩΝΑΣ Λοιπόν, έτσι ή κι’ αλλιώτικα το πέρασες το καλοκαίρι. Δεν χρειάζεται μεγάλα πράματα κ’ εσύ κοντά στους άλλους να ...

Κανονικά δεν είχε τίποτα να πει ο Όμηρος για την Κυπριακή συμμετοχή. Και δίχως άλλο θα την παρέλειπε ολότελα αν δε συνέβαινε να ...

Ήταν ένα παλιό, σακατεμένο αυτοκίνητο. Η μια του ρόδα διπλωμέ- νη, σπασμένα τα πλευρά του, τρύπιο τ’ αδιάβροχό του. Βροχές πολλές  κι ...

Γιατί τόσα Μνημεία στον Άγνωστο Στρατιώτη κι ούτ’ ένα στον Άγνωστο Άνθρωπο; Εμείς πού θα βάνουμε τα στεφάνια μας;

Να πάρουμε μια σταγόνα απ᾽ το αίμα σου να καθαρίσουμε το δικό μας, να πάρουμε μια σταγόνα απ᾽ το αίμα σου να μπολιάσουμε το δι...

Γιατί πάντα αυτός ο ρωμαλέος, γιατί πάντα αυτός ο γενναίος πολεμιστής ν΄ αντιπροσωπεύει τον Άγνωστο Στρατιώτη; Υπάρχουν κι΄ άλλοι πιο δε...

Οι στίχοι προστρέχουν να σε τραγουδήσουν κι απορρίπτονται, Γρηγόρη. Γιατί πώς να σε τραγουδήσω εγώ με τι να σε τραγουδήσω; Μ᾽ ...

Μ’ ενδιαφέρει αυτό το χαμόγελο του μικρού παιδιού που τ’ αγνοήσαμε και μας ανέμισε ένα χεράκι χελιδόνι, που τ’ αντιπαρήλθαμε και μ...

Απ᾽ εκείνο το σφίξιμο στην αγκαλιά Της καταλαβαίνεις πως ξέρει πως θα Της τον πάρουμε απ᾽ εκείνο το βλέμμα που μας βλέπει καταλαβαίν...

Η πιο καλή γειτόνισσα η Παναγιά είν' η Χρυσοζώνισσα. Στο τόσο δα σπιτάκι της κλεισμένη όποτε πας θα 'ν' πάντα μέσα να προσμένε...

   Ποιητική Συλλογή Αγνώστω Ανθρώπω (1968) Υπήρξαν πολλοί οι επικριτές του Κινύρα  πως άλλα του ζητήθηκαν κι άλλα έδωσε, πως απέ...

Καλά, θ’ απορροφήσουν κάτι από την έγνοια σου η μέρα, η κίνηση, η δουλειά σου, οι φίλοι, και θα μπορέσεις ύστερα να πας σε κάνα θέατ...

Έθθα σου πω Δροσούλα σ' αγαπώ τζι' ας κλάψουν τα γρουσά σου τα ματούδκια τζι' ας βκαίνουσιν μισά που τον καμόν τα παραπονεμένα ...

Αυτή η λεύκα στη ρεματιά που λέει «όχι» και λέει «ναι» και λυγίζει και δε λυγίζει και γυρνά εδώθε και μας κλείνει το μάτι για ...

 Θ Μητέρα, διαισθάνομαι πως το γράμμα μου άρχισε να διασπάται, διαισθάνομαι πως η συνοχή που επεδίωξα άρχισε να διασπάται, πως...

Τόσα χρόνια αναζητούσαμε θέματα. Να τα, λοιπόν, τώρα! Να που όταν, επί παραδείγματι, πήραν τον σκοτωμένο απ’ τ’ αντικρινό οικόπε...

Τέσσερα ξιπόλητα παιδιά ήρθαν να δουν τη μητέρα τους στο Νοσοκομείο. Είναι γύρω απ’ το κρεβάτι της. Και δεν μιλούν. Τι να πουν; ...