Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.
Ξεκίνησε μία προσπάθεια συλλογής πληροφοριών σχετικά με τους έγκλειστους ποιητές της περιόδου 1955-1959 στα κρατητήρια της Κύπρου. Όσοι αναγνώστες του Ιστολογίου μπορούν να συνδράμουν στέλνοντας πληροφορίες μπορούν να το κάνουν στο e-mail: dimitriosgogas2991964@yahoo.com

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2020

Απώλειες του Νίκου Πενταρά

 


Ο ΠΕΤΡΑΚΗΣ ΓΙΑΛΛΟΥΡΟΣ ΣΤΑ ΒΑΡΩΣΙΑ

 

Ο Πετράκης Γιάλλουρος

βγήκε πρωί πρωί από το μνήμα του

και ξεκίνησε από το Ριζοκάρπασο

για τα Βαρώσια

να ενωθεί με τους συμμαθητές του

σε διαδήλωση ενάντια στη φιέστα

που έστησαν οι νεοκατακτητές τους

μα βρήκε την πόλη μισογκρεμισμένη

και τους συμμαθητές του εξαφανισμένους.

Τότε τυλίχτηκε την αγανάκτηση

μπήκε ξανά στο μνήμα του

και βυθίστηκε στην οργισμένη σιωπή του.

 

14.11.2020

 

Σημ. Ο 17χρονος Πετράκης Γιάλλουρος από το Ριζοκάρπασο ήταν μαθητής του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου και εκτελέστηκε από Βρετανό στρατιώτη σε μαθητική διαδήλωση στην Αμμόχωστο στις 7 Φεβρουαρίου 1956.

 

 

**

ΑΠΩΛΕΙΕΣ

 

Σκουραίνουν τον ήλιο μας

σταθερά και ανεπαίσθητα

οι απώλειες

το δειλινό

τυλίγει στο δίχτυ του

τον ραγισμένο καθρέφτη της μνήμης

και μια παράξενη σιωπή

σαν καμπάνα που σημαίνει εσπερινό

αφουγκράζεται την έλευση της νύχτας

όπου θραύσματα κάθε λογής

απομεινάρια του φωτός

αντικαθιστούν

σιγά σιγά τ’ αστέρια

κι ακόμα εξακολουθούμε

να καυχόμαστε για θριάμβους.

 

 

**

ΜΝΗΜΗ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΑΤΣΗ (1926 - 1958)

Κάθε που βραδιάζει

ο Κυριάκος ξεπροβάλλει το κεφάλι

από το άνοιγμα του κρυσφηγέτου του

εκεί στα ριζά του Πενταδάκτυλου

κοιτάζει τ' άστρα

που χρόνια μετά τη θυσία του

τρεμοπαίζουν πάλι

μονά ζυγά με τη σκλαβιά

και η σκέψη του περίλυπη

πάει στους σύγχρονους παραχαράκτες

που σβήνουν το «ου» από τη φράση

«ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα»

και την υιοθετούν.

 

**

 

ΜΝΗΜΕΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

 

Αυτές οι μνήμες

στις ρωγμές του χρόνου

πουλιά εκστατικά

που ραμφίζουν τη σιωπή

αποζητώντας το Φως

στάζουν θλίψη φθινοπωρινή

και νοσταλγία.

 

**

ΠΕΡΙΚΛΕΙΣΤΗ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ

 

Όταν σε αντίκρισα

το πρώτο που πρόσεξα

ήταν μια πολιτική στρουθοκάμηλος

με το κεφάλι χωμένο

στην άμμο της παραλίας σου

για να γλυτώσει δήθεν

από τον οργισμένο Τεύκρο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου