Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018

Μισώ τις νύχτες / Ανδρέου Ειρήνη


Νύχτες ατέλειωτες , ξάγρυπνα μάτια
του ρολογιού μετρούν τις ώρες
κι εκεί μπροστά στα σκαλοπάτια 
σέρνουν χορό του πόνου οι κόρες...
Οι αναμνήσεις σαν ερινύες
στον χρόνο πίσω μακριά με πάνε
και της ψυχής μου οι κηλίδες
από τα βάθη τους ξυπνάνε.
Μισώ τις νύχτες, γιατί δεν ξέρω
ίσως η μοίρα μου το' χει γραμένο
στο σκότος στίγμα βαρύ να φέρω
ανεξερεύνητο μου πεπρωμένο.
Κι αν κάποια βράδια 'ρθει ο Μορφέας
με συμπονέσει και μ' αγκαλιάσει
ένας εφιάλτης κακούργος , τέρας
απ' τον λαιμό με ζήλια τον αρπάζει.
Φεύγει ο Μορφέας αλαφιασμένος
κι αγκαλιάζοντας το μαξιλάρι
κλαίω βουβά και τον μισω με σθένος
κι εύχομαι να μην με ξαναπάρει.
Χίλιες φορές να είμαι ξύπνια
τους εφιάλτες δεν τους μπορώ
για της ψυχής μου φταίνε την γύμνια
αφ' ότου ήμουνα μια στάλα μωρό.
Κάποια κοκόρια την μέρα κράζουν
άλλη μια νύχτα επί τέλους φεύγει
και τ' αποτσίγαρα σωρό, στοιβάζουν
την πυραμίδα κι ο ήλιος φέγγει......
Από το βιβλίο " Της ψυχής μου τα κομμάτια"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου