Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ / Πατσαλίδου Ιωάννου Παναγιώτα (Γιούλα)


Στο προαύλιο της γνώσης ψηλαφώ
αναμνήσεις της ανεμελιάς μου.
Κι΄ο ευκάλυπτος ο άγρυπνος φρουρός
στα καρδιοχτύπια τα δειλά μου,
αποτινάσσει το πένθος του ο ορφανός.
Θροίζοντας τα φύλλα με προυπαντίζει.

Γόνε του θυμού της αδικίας .
Γόνε του διωγμού και της πικρίας
σαν να΄ταν η ψυχή σου ΄΄ενα χαρτί
σβήσε τα αμέτρητα γιατί.


Για τα εγκλωβισμένα όνειρα σου κλάψε.
Και την επιστροφή σου τώρα θάψε.
Μου ψιθυρίζει κι΄ύστερα δακρύζει.

Οι αρχαίοι μου πατέρες με οργή,
αποζητούνε την χαμένη περηφάνεια
και μέσα απ΄του εχθρού την φυλακή
θρηνούν για της φυλής τους την κατάντια.

Στην Σαλαμίνα κύμα δροσερό
να προδίδει τα καμώματα ντροπής μας.
Μ΄ένα φλοίσβο μοιρολόι γοερό
στον Ευαγόρα τον πατέρα οδηγητή μας.

Της γενιάς μου η ανανδρία και η ορφάνια
το ένδοξο χαρίζει παρελθόν
λάφυρο μιας ανάξιας περηφάνιας
στο βάρβαρο το χέρι το εχθρικό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου