Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Ελλάδα μας κουράγιο




Ελλάδα μας περήφανη, Ελλάδα τιμημένη,
Ελλάδα μας που πρόσφερες το φως στην οικουμένη
Εσύ στον κόσμον έδωσες πρώτη πολιτισμόν
και σου αξίζει να δεχτείς απ’όλους σεβασμόν.
Κι’αν πέρασες κακοχρονιές, σκλαβιάν και καταιγίδες
έμενες πάντα ζωντανή, μας έδινες ελπίδες .
Σήμερα όμως προσπαθούν κάποιοι να σ΄αφανίσουν
και μ’έναν τρόπον άδοξον τα φώτα σου να σβήσουν.
Μα όσον και να προσπαθούν δεν θα τα καταφέρουν
τα ύπουλα τους σχέδια σε πέρας να τα φέρουν.
Φάρος θα μείνεις πάντα σου να φέγγεις στους αιώνες    
και δεν θα κατορθώσουνε ν’αλλάξουν τους κανόνες.
Να ξέρεις πως Ελλάδα μας θα έχεις στο πλευρό σου
πάντα τους Κύπριους αδελφούς που θέλουν το καλό σου.
Τους κύπριους που σ’είχανε πάντα συμπαραστάτη   
στήριγμαν, αποκούμπην τους, αληθινόν προστάτη.
Είναι δική μας η σειρά αδέλφια να προσφέρουμεν 
στα δύσκολα προβλήματα παρηγοριάν να φέρουμεν
Εμπρός Ελληνοκύπριοι, εμπρός να βοηθήσουμεν
λίγον από το χρέος μας , μ’αγάπην να ξοφλήσουμεν .
              
                 Αντώνης Γαβριήλ Παπά

αναδημοσίευση από: http://antonisgavrielpapa.blogspot.com.cy/

Τζι’ όμως ο φούρπος, φούρπος

Γαβριήλ Παπά Αντώνης



Σβύνουμεν οικονομικά τζι’ όμως ο φούρπος, φούρπος
τζι’ εν εισβολέας δεύτερος σχεδόν όπως ο Τούρκος.
Ο Τούρκος άδικα κρατεί τα μέρη τα δικά μας
τζι’ ο φούρπος σιέριν έβαλεν στα οικονομικά μας.
Εν δύσκολον ειλικρινά ν’ ακούεις να λαλούσιν
ότι σιηλάες πλάσματα στον τόπον μας πεινούσιν,
πολλοί με θκιακονιόν περνούν τζι’ άλλοι φυτοζωούσιν
τζι’ άλλοι που τους φιλόπτωχους να ζήσουν καρτερούσιν.
Τζι’ όμως εκατομμύρια χωρίς να τα σκεφτούσιν
για παίκτες τάχα θκιαλεκτούς αλύπητα διούσιν.
Λαλούν πως φέρνουν έμπειρους σπουδαίους παικταράες
μα βκαίνουσιν οι πιο πολλοί στο τέλος μασκαράες.
Δείχνουν να’ ν τέλει’ αχάπαροι μα οι σιηλιάες φεύκουν
τζι΄ αν οι ομάδες κλώσουσιν δύσκολα ξημπερτεύκουν.
Πέρνουν τους δικαστήρια κόμα τζιαι στην ΟΥΕΦΑ.
Αλλάξετε τροπάριον τζι’ επήραν μας πιον πρέφα.
Συστάρετε παράγοντες τα οικονομικά σας
Κυπραίους παίκτες να’ βρετε γνήσια παιθκιά δικά σας.
τζιειν ΄την φανέλαν που φορούν στ’ αλήθκεια να τιμούσιν
να νοιώθουσιν το βάρος της τζιαι να την αγαπούσιν

Τζι' εγιώ γυρεύκω άνθρωπον


Αντώνης Γαβριήλ Παπά (μικρό βιογραφικό)



Γεννήθηκε στο Κίτι της επαρχίας Λάρνακος στις 8/1/1947
Εργάστηκε στη Σ.Π.Ε Κιτίου από όπου και αφυπηρέτησε το 2008 από τη θέση του διευθυντή.




 Βιβλιογραφία
  • Που της ψυσιής τα βάθη, 2001
  • Αλήθκειες της ζωής,2003
  • Στις ρίζες της τοπολαλιάς, 2005
  • Συνοπτικός τόμος, Σημάθκια των τζιαιρών + CD, 2007, εκδόσεις POWER PUBLISHING
  • Σκέδια τζιαι Ποιήματα τζιαι της ζωής μηνύματα, σε συνεργασία με τον Αθηνόδωρο Γεωργίου (σχέδια),
    εκδόσεις POWER PUBLISHING
  • Κυπριακά Παραμύθια σε ποιητική μορφή στην Κυπριακή τοπολαλιά , 2010, εκδόσεις POWER PUBLISHING
    • Η Κουτσουκουτού (Θεατρικό)
    • Η Αλεπού τζιαι ο κόρακας
    • Ο Σπανός τζιαι οι σαράντα δράτζιοι (Θεατρικό)
    • Ο Τυρίμος (Θεατρικό)
  • Στων μύθων μας τα χνάρκα (Κυπριακοί έμμετροι μύθοι), 2011, εκδόσεις POWER PUBLISHING
  • Η Σιονάτη τζιαι οι εφτά νάνοι (έμμετρο παραμύθι), 2011, εκδόσεις POWER PUBLISHING

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Ελένη: Ποιητική Συλλογή του Στέλιου Στυλιανού από τις εκδόσεις Κέδρος

Σου είπα: "Είμαι άντρας"
Ένιωσα πως γύρεψες στο βλέμμα μου την αρχή και το τέλος

(Ήταν ο τι έλειπε
απ' όλο το ενδιάμεσο
το πριν και το μετά
που ήταν ήδη δικό σου
Επειδή ήσουν γυναίκα)


***



...Ακόμα νιώθω τη μυρωδιά
και γυρίζω το βλέμμα μήπως και καταλάβω από πού
Ανόητε, πώς θα δεις μυρωδιές;
Και όμως γυρίζω ξανά και ξανά
Πού είσαι; ...


***



...Και στα χέρια να κρατάνε αγκαλιά
χιλιάδες λουλούδια
σαν ντάμες σε χορό 
σαν σημαίες μιας άλλης γης που πεθυμάμε...

***


Φοβάμαι, τρέμω, λυγάω
Ποιος δρόμος είναι αρκετός;
Γιατί ο αέρας φυσάει δυνατά;
Εχω σκόνη στα μάτια, δε βλέπω
Είμαι ξυπόλητος, πονώ
Από πού περίσσεψαν τόσα καρφιά;
Ποιος σκόρπισε τόσα αγκάθια;

Κι οι γραμμές παρά μόνο ευθείες δεν είναι
Περνούν μέσα από πολλά
Πορείες που σε ζαλίζουν, σε παρασέρνουν
σε κάνουν ίσως να πέσεις
Μα πάντα σίγουρα να δεις τα πραγματα με άλλες γωνίες
διάφορες ταχύτητες
και εικόνες που ζωγραφίστηκαν για να μπορέσεις να δεις παρακάτω
Εκεί, στην άκρη μιας ζωής 
που όλο σε περιμένει
και κάθεται και μετρά τους αναστεναγμούς και τις αγωνίες σου
μια Ελένη
Ποιος είπε ότι το φως ταξιδεύει ευθεία;


(Στέλιος Στυλιανού,"Ελένη", εκδ. Κέδρος, 2016)

Πολιτιστική Κίνηση Λάρνακας: Πρόσκληση σε Γενική Συνέλευση


Ποιήματα : Ποιητική συλλογή που περιλαμβάνει ποιήματα της Τουρκοκύπριας Τούγτσε Τέκχανλι και του Ελληνοκύπριου Ανδρέα Τιμοθέου, οπου βραβεύτηκαν σε δικοινοτικό διαγωνισμό για νέους Ποιητές τον οποίο διοργάνωσαν η Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου και η Ένωση Τουρκοκυπρίων Καλλιτεχνώ και Λογοτεχνών


Ανδρέας Τιμοθέου

Η άλλη πλευρά 

Υπάρχουν κι απ΄ την άλλη πλευρά ποιητές. 
Υπάρχουν κι απ΄την άλλη πλευρά 
άνθρωποι που ζήσαν τον ξεσπιτωμό, 
που είδαν να μεγαλώνει τ΄ άδικο
μες στους κροτάφους τους, 
που γέρασαν μέσα σε σπίτια ξένα 
με μνήμες μιας άλλης γης. 
Υπάρχουμε κι εμείς γι΄ αυτούς 
η άλλη πλευρά. 


Οδηγίες Κοιμητηρίου 

Όσοι θυμάστε ακόμα τους νεκρούς σας 
και κουβαλάτε επιμελώς 
το λάδι της καντήλας 
να προμηθεύεστε 
και ένα πιάτο φαί 
για τις γάτες.
Αυτές γυροφέρνουν τα μνήματα
όλων των ξεχασμένων.
Ίσως εξαργυρώσετε έτσι τη συντροφιά τους 
για όλα εκείνα τα νεκρικά δειλινά 
μαζί με τους απεγνωσμένους. 



Τούγτσε Τέκχανλι

Επώδυνη βουβαμάρα

η φωνή μου ανεβαίνει σε πολυκατοικίες 
και αφήνεται να πέσει με το κεφάλι 


Αυτοκτονία 

τα μέρη μου που διάβηκες 
τα μοιράζω στα μυρμήγκια 

Χειμώνας 

καθώς το ανήσυχο σώμα του φύλλου 
πέφτει από τον ύπνο του 
μη με κοιτάς από τη σχισμάδα της πόρτας. 

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Ευρυδίκη Περικλέους Παπαδοπούλου (βιογραφικό σημείωμα)

Η Ευρυδίκη Περικλέους Παπαδοπούλου γεννήθηκε στη Λευκωσία. Είναι Διευθύντρια Πολιτισμού και καθηγήτρια μουσικής στη Μέση Εκπαίδευση στην Αγγλική Σχολή Grammar School Λευκωσίας. Είναι διευθύντρια του πολιτιστικού Ιδρύματος Ιωάννη και Ηρώς Γρηγορίου. 

Ποιητικές συλλογές :


  •  "Κι η Κερύνεια μια ανοικτή πληγή", Λευκωσία 1982, 
  • "Υστερόγραφα", Λευκωσία 1985, 
  • "Χωρίς Ήρωες ", Λευκωσία 1985, 
  • "Ανακάλημαν τα Ποιητάρικα" Αθήνα, Νεφέλη 1999, 
  • "Et Kerynia, Une Plaie Ouverte, Nancy: Institut d'Etude Neo- Ηelleniques", Editions Praxandre France, 2002 και επανέκδοση 2003, 
  • " Xώρας ιστόρηση", Νεφέλη, Αθήνα 2005, Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2006.
Πεζά: 

"Poemes et Recits , Nancy: Institut d'Etude Neo- Ηelleniques", Editions Praxandre, France 2005. 


Έρευνα: 

"Ο ζωγράφος Κώστας Στάθης", εκδόσεις Πολιτιστικές Υπηρεσίες Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού και Ίδρυμα Τηλέμαχος Κανθός Λευκωσία 2010


Θεατρικά: 


  • "Το άλλο μισό του ουρανού", Νεφέλη, Αθήνα 1994, Βραβείο Θεατρικού, Οργανισμού Κύπρου 1992, 
  • " Φεγγάρι μην κλαις", Νεφέλη, Αθήνα 1996, έπαινος Θ.Ο.Κ. 1994, 
  • "Η σιωπή είναι παράξενη απόψε", Νεφέλη, Αθήνα, 2003, 
  • "Το τρακτέρ", Βραβείο Διαγωνισμού Εβδομάδας Θεατρικής Γραφής Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού Πολιτιστικές Υπηρεσίες σε συνεργασία με το Θέατρο Ένα 2004, 
  • "Ανδρόνικος ή Ο ζωγράφος", Έπαινος Θ.Ο.Κ. 2006, 
  • "Φίλαμε μην ξημερώσει", Βραβείο Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού και Θεάτρου Ένα 2008, 
  • "Ο καιρός των καταιγίδων", Έπαινος από τον ΘΟΚ 2009.

Θεατρικά έργα που ανέβηκαν στην σκηνή 

  • "Φεγγάρι μην κλαις", Θέατρο Ένα, Μάης 1996, 
  • "Το άλλο μισό του ουρανού", Νέα Σκηνή Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου Mάρτης 2003, 
  • "A Bar Called Lost Paradise", Warehouse Theatre 24th International Playwriting Festival 2010 Croydon Theatre Λονδίνο Μάρτη, 2010.


Έργα της έχουν βραβευτεί τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, την Αμερική, την Ασία και τον Καναδά. 

Το 2005 βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για εκδόσεις του 2005, για την ποιητική συλλογή "Χώρας ιστόρηση" Εκδόσεις Νεφέλη Αθήνα 2005, γραμμένη στην Κυπριακή διάλεκτο.

Αλκατράζ / Παπαδοπούλου Ευριδίκη - Περικλέους

Κακοποιοί και γκάγκστερ
Στα κελιά της κόλασης
Προς παραδειγματισμό
Προς αποφυγήν
Προς φρόνηση
Στο βράχο υψίστης ασφαλείας
1500 φυλακίστηκαν είπε ο φύλακας
Τώρα δεν υπάρχουν κακοποιοί
Γυρίσαμε όλοι στον διπλανό μας
Το γκρουπ των τουριστών πολύχρωμο
Πως είστε τόσο σίγουρος κύριε
Γιατί απλούστατα κανείς σας δεν μπορεί να αποδράσει
Όλοι τελείται υπό κράτηση
Τα ψυχρά ρεύματα της ζωής σας
Σας εμποδίζουν να αποπειραθείτε
να αποδράσετε στον κόλπο της ελπίδας
Θα αστειεύεστε μου φαίνεται κύριε
Καθόλου
Μπορείτε να δοκιμάσετε άλλωστε
Τρόφιμοι είσαστε της οικονομικής ύφεσης,
Της φοροδιαφυγής
Της ποτοαπαγόρευσης
Μάλλον τα σύγχυσε ο ανθρωπάκος
Τόσα χρόνια στο σωφρονιστήριο  του Αλ Καπόνε
Του Αλβιν Κάρπις του Τζορτζ Κέλι του Ρόμπερτ Στράουντ  Δήλωσαν οι τουρίστες
Αυτό νομίζεται
Προσέξτε δεν μπορείτε να βγείτε
Υπάρχει συρματόπλεγμα
Πύργοι φρουρούμενοι
Μπάρες χαλύβδινες στα παράθυρα
Ανοίγουν με τηλεχειρισμό 
Από αυτούς που τηλεχειρίζονται  τη ζωή
Την άνεση σας
Την φαινομενική καλοπέραση σας
Γύρω τα παγωμένα ρεύματα έως και εννέα κόμβοι
Σε μαντρότοιχους είστε
Και τους κτίσατε μόνοι
Αποδράστε
Μονάχα απαγορεύεται να μιλάτε μεταξύ σας
Στο μπλόκ Δέλτα  είναι το δωμάτιο αερίου
Ένα κρεβάτι μια κουβέρτα ένα πτυσσόμενο τραπέζι
Μια καρέκλα μια τουαλέτα ένας νιπτήρας και δύο ράφια
Τι άλλο χρειάζεται τούτη η ζωή που την παραφορτώσατε
Στα καινούρια κελιά
Και για να σπάσει λίγο την ένταση ο φύλακας
Πρότεινε μια βόλτα στο Αγκάβι Τρέιλ
Ανάμεσα ευκαλύπτων, ερωδιών  και αγαύης
Είδαμε τα θαλασσοπούλια 
Το νησί ακολουθούσε ζωσμένο  στην παλίρροια
Θα ζήσετε με το όνειρο της απόδρασης
Της όποιας απόδρασης
Προσωπικής κοινωνικής εθνικής
Το προνόμιο της εξόδου θα ανακληθεί επ αόριστον
Αποχαιρετήστε παρακαλώ το Σαν Φρασίσκο
Που χάνεται στην ομίχλη
Δεν προλαβαίνετε να το ξαναδείτε

Στην τιμή του εισιτηρίου περιλάμβανε
Μαγνητοφωνημένη  ξενάγηση από πρώην τρόφιμους
Και σωφρονιστικούς υπαλλήλους

Κι η Κερύνεια μια ανοικτή πληγή (απόσπασμα) / Παπαδοπούλου Ευριδίκη - Περικλέους

«Πατρίδα,
δεν είμαστε μάνες τούτο τον Ιούλη,
δεν είμαστε Παναγιές».
«Δε γινόταν αλλιώς, πατρίδα,
Θάνατος στα είκοσί τους χρόνια.
Ήταν λύση αυτή;
Ήταν διέξοδος αυτή;»
.....

«Τότε δε γράφαμε, Πατρίδα,
Τότε νοσταλγούσαμε χωρίς Θεό.
………….
Τότε δειπνούσαμε χωρίς Σταυρό
Με ζωή να ζητά συγχώριο”.
.......
«πως τούτ’ η θλίψη
δε θα κρατήσει πολύ.
.τούτη η θλίψη δεν μπορεί
να κρατήσει για πάντα».

........
«Πατρίδα       
Μύρισε Κερύνεια απόψε η σκέψη,
Μύρισε πατρικό σπίτι
κι αναλαμπές καρδιών,
μύρισε αυλή και τριαντάφυλλο».
.............
«Πατρίδα,
δεν το κατάλαβες
πως δε βολεύεται
τούτη η Κερύνεια όπως κι όπως;
Δεν ανέχεται να τη βολεύουν
όπως κι όπως;».

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

«Κραδασμοί Ψυχής» «Αχτίδες Ζωής» Παρουσίαση της Ποιητικής και Διηγηματικής Συλλογής της Ελένης Γ. Τυρίμου



Η Παρουσίαση των δύο βιβλίων (Ποιητικής και διηγηματικής Συλλογής)
θα πραγματοποιηθεί
την Πέμπτη 23 Μαρτίου 2017 και ώρα 7:30 μμ στο Πολυδύναμο Κέντρο Αυγόρου.

Την εκδήλωση θα τιμήσει με την παρουσία του 
ο Δρ Γεώργιος Κιτρομηλίδης Πρόεδρος Παγκύπριου Πολιτιστικού Συλλόγου.

Θα ακολουθήσουν :
Χαιρετισμοί από τον Πρόεδρο της Κοινότητας κο Παναγιώτη Μιχαηλά και από τον Δρ Γεώργιο Κιτρομηλίδη Πρόεδρο Παγκύπριου Πολιτιστικού Συλλόγου.

Παρουσίαση της Ποιητικής Συλλογής από τους Φιλόλογους: Κον Παύλο Γ. Παύλου 
και Κ. Πετρούλα Θεμιστοκλέους – Ιωάννου

Απαγγελία Ποιημάτων από βραβευμένους λογοτέχνες και ερμηνεία μελοποιημένων ποιημάτων της ποιήτριας από την Χαρά Σοφοκλέους. Συμμετέχουν οι μουσικοί: Νάσος Γεωργίου, Μιχάλης Μεταξάς και Γιάγκος Αντωνίου.



Θα ακολουθήσει Δεξίωση / τηλ 99477802

ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΣΩΜΑΤΩΝ

Πατριώτης Έκτωρ (μικρή αναφορά)

Γεννήθηκε στη Κύπρο, ζει στο Παρίσι. Σπούδασε αρχιτεκτονική.

Ποιητικές συλλογές

1972 «Πορφυρόματα».
1975 «Δορυάλωτος»
1975 «Απελεύθεροι»
1981 «Ανοχύρωτοι»
1993 «Στεφανόπλοκοι»,
1993 «Στεφανοφόροι»,
1993 «Θοεφίλητος» (1993),
1994 «Μελιπτέρωτοι Ι-Εκφωτος»
1994 «Μελιπτέρωτοι ΙΙ- Λεύκιππος»
1994 «Μελιπτέρωτοι ΙΙΙ-Εσφως»  

[Ξοδεύετε το σύμπαν] / Πατριώτης Έκτωρ

Ξοδεύετε το σύμπαν
στην αιμάτινη πορεία
ανεβαίνουν αύμπτωτα τατέρματα
εξαντλείτε τςι ψυχές των πουλιών
που προδρομούν.
Φορτίο μολυβένιο 
κάθε ανατολής ο ήλιος.
Κλεισμένος 
μετρώ τις σιωπές
που σεις θελήσατε.
Φύγετε
να κηρύξω μεγαλόφωνα
τα όσα η ψυχή μου 
μου ψιθυρίζει αιώνες. 

[κισσός ανερχόμενος] / Πατριώτης Έκτωρ

κισσός ανερχόμενος
χαμηλόφωνη νίκη
αμπέλι σε σκέφτομαι
 δική μου κατάφαση
φάση οδύνης
δική μου
ηλιόκαυστη πρόγνωση.
προσφέερω το βλέμμα ευρύχωρο
σιωπή της ψυχής.
ό,τι μ' έμελλε πάθος απόμερος ύμνος.

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΤΟ ΜΕΣΟΝ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ


Κάθομαι στο κατάστρωμα
και σκέφτομαι ότι δεν υπάρχουν πατρίδες.
Το βαθύ μπλε προτρέπει: Σκούπισε τις σκέψεις
μόνο κοίτα
αλλά το μελένιο του σούρουπου
δαμάζει τα χρώματα του πίνακα.
Το πινέλο χορεύει τρελά
στα χέρια του παντοτινού θεού
που ζωγραφίζει ασταμάτητα
όσα ο ζωγράφος θα απεικονίσει αργότερα.
Ο Ποσειδώνας φορτωμένος τους πνιγμένους του
μου λέει πως θα μπορούσα να περπατήσω
στους αφρούς των κυμάτων
αρκεί να μην στρέψω το βλέμμα στο βυθό.
Όμως
το καράβι που φεύγει
το καράβι που απομακρύνεται
είναι φορτωμένο τη μνήμη μου.
Πληγείσες Περιοχές/Γυμνές Ιστορίες,2016,Μελάνι

Βροχή / Λαμπής Γιάννος


Ίσως να φταίει που είναι Κυριακή γι’ αυτή την ερημιά
των πεζοδρομίων, ίσως πάλι να είναι κι η βροχή,
αυτή που ώρα τώρα πέφτει μονότονα, κι όλο ψιθυρίζει
σαν κάτι να θέλει να μου πει, αλλά την παραδέρνει
στα κρύα δάκτυλα του ένας τρελός χορογράφος αέρας
κι όλο την παίρνει μακριά και δεν την αφήνει να μου πει
Την βλέπω να μου κτυπά το παράθυρο γράφοντας πάνω στο τζάμι
σε μια γλώσσα αλλόκοτη, όλο σχήματα που συνεχώς αλλάζουν
κι εγώ προσπαθώ να τ’ αποκρυπτογραφήσω αλλά είναι
τόσο ζωντανές αυτές οι λέξεις που δεν τις προλαβαίνω
και μένει στ’ αυτιά μου μόνο ένας ήχος θλιμμένος,
σαν βήματα γνώριμα που όμως δεν με προφταίνουν ποτέ.

Ήρθες ξανά

Ήρθες ξανά 

Εκεί που κόντεψα να συνηθίζω την απουσία σου
μού πες ξανά το σ'αγαπώ κι ανατρίχιασα
συνηδειτοπειώ ,δεν σε ξέχασα
Απλά μια αίσθηση γαλήνης με τύλιγε .
Στον ερχομό σου πάλι φουρτούνα
πάλι το καθημερινό βάσανο μου.
Πάλι η άσβεστη δίψα της καταδικασμένης μου αγάπης
Κι όταν ξανά η σιωπή σκέπασε τον ήχο των βημάτων
που απομακρυνόνταν τότε
ένοιωσα την καρδιά να ξεριζώνεται
κι ας έλπιζε ακόμα στην συνέχεια
Υπάρχει άραγε η συνέχεια για μας ;

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΆΠΗΣ 

Τιμή μου η αγάπη σου τιμή ο έρωτάς σου
κι αυτή σου η ευθύτητα που μ' έφερε κοντά σου '
Ποτέ δεν λές εσύ πολλά μα μιά σου λέξη μόνο
με βγαζει στα ουράνια και δοιώχνει μου τον πόνο
Στα μάτια σου αγάπη μου σαν βλέπω την αγάπη
μου φαίνεται όλη η γή είναι χαρά γεματη
Μες στην ψυχή μου βρίσκεσαι, να ξέρεις σε λατρεύω
μέσα σε χίλιους μάτια μου εσένανε γυρεύω
αν θέλει κάποτε ο θεός οι δυο μαζί να ρθούμε .
Το θαύμα της αγάπης μας απ την αρχή να ζουμε .
Μαρούλλα Πανάγου 

ΌΜΟΡΦΗ ΚΑΡΔΙΑ


Το όμορφο το πρόσωπο τα βλέμματα τα κλέβει
μα η καρδιά η όμορφη τον πόνο τον γιατρεύει!
Το πρόσωπο το ποθητό μια μέρα θα χαλάσει
μα η ευγενική ψυχή ποτέ δεν θα γεράσει!
Γι αυτό τον χαραχτήρα σου πλάσε τον να αξίζει
και δίδαξε τον την χαρά στους γύρω να σκορπίζει!
Χριστοδούλου Θάλεια

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

Η ΜΑΝΑ Η ΚΟΥΡΔΙΣΣΑ


Ειμαι η μανα που γεννησε την Beritan 
Σαν την κοντεψε ο εχθρος 
στα αγρια βουνα της πατριδας πηδηξε στο κενο 
σαν Ελληνιδα στο Ζαλογγο

Ειμαι η μανα η Κουρδισσα
Ειμαι η μανα που σαν βγηκαν τα παιδια μου
για ενα μεροκαματο εκει στο Roboski
τουρκικα μαχητικα με βομβες κομματιασαν
τα εφηβικα κορμια τους
Ειμαι η μανα του Mehmet Tunc
που σ ενα μπουντρουμι με εκατον τοσα ατομα
αμαχοι Κουρδοι γιναν λαμπαδες
απο τουρκους στρατιωτες που τους βαλαν φωτια
Ειμαι η μανα η Κουρδισσα
Ειμαι η μανα του Haci Lokman
που δεμενο πισω απο ενα αυτοκινητο
τον σερναν στους δρομους τουρκοι στρατιωτες
Ειμαι η μανα της ανταρτισσας
που σαν την δολοφονησαν τουρκοι στρατιωτες
τη ξεγυμνωσαν και βγαζαν φωτογραφιες θριαμβου
μπρος στο εκτεθειμενο σε κοινη θεα νεκρο σωμα της
Ειμαι η μανα η Κουρδισσα
Μακροσυρτο τραγουδι ο πονος μου
ξεριζωνει την καρδια απ τα στηθεια
μα μπρος στον τουρκο τραγουδω
σαν Ελληνιδα μανα
μην τους δωσω χαρα με το κλαμα μου
Ειμαι η μανα η Κουρδισσα
Χρονια και χρονια φυτευω τα παιδια μου
στης Πατριδας τη γη
χρονια και χρονια πληρωνω με αιμα
το ακριβο της λευτεριας δεντρι
χρονια και χρονια φαρμακι πινω
και φωναζω μα κανεις δεν ακουει
Ε ανθρωποι ......ειμαι η μανα η Κουρδισσα 

ΔΕΣΠΩ ΠΗΛΑΒΑΚΗ

Περνάρης, Άντης (βιογραφικά στοιχεία)

Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1903 και απεβίωσε το 1980. Το πραγματικό του όνομα ήταν Ανδρέας Παυλίδης. Σπούδασε στο Παγκύπριο διδασκαλείο και στη συνέχεια έκανε μετεκπαίδευση  στη φιλοσοφία και στα παιδαγωγικά. Εργάστηκε  ως δάσκαλος και ως καθηγητής . Παράλληλα ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία. 

Παρουσιάστηκε στα γράμματα για πρώτη φορά το 1931 με την ποιητική συλλογή: Διπλό ξεφάντωμα. 


Έργα του:
  • Τραγούδια της θάλασσας (1935, ποιητική συλλογή),
  • Ρυθμοί της ζωής (1938, ποιητική συλλογή), Καλλιρρόη (1959, ποιητική συλλογή),
  • Έλεγοι και παιάνες (1959, ποιητική συλλογή),
  • Ωδές και Μπαλάντες στον Γρηγόρη Αυξεντίου (1960, ποιητική συλλογή),
  • Εννέα ποιήματα (1966, ποιητική συλλογή),
  • Τα Πάθη τα Σεπτά (1974, ποιητική συλλογή),
  • Ιπποκρήνη (1977, ποιητική συλλογή),
  • Προσφυγικοί ψαλμοί (1979, ποιητική συλλογή),
  • Σωκράτης (1961, θεατρικό),
  • Της Τρίχας το γεφύρι (1961, θεατρικό),
  •  Στον ίσκιο της γέρικης ελιάς (1962, θεατρικό),
  • Η ποίηση στη ζωή μας (1936, μελέτη),
  •  Στοιχεία μελέτης και κριτικής λογοτεχνίας (1944, μελέτη),
  • Στοιχεία αισθητικής του λόγου (1957, μελέτη),
  • Λουκής Ακρίτας, ο λογοτέχνης και αγωνιστής (1973, μελέτη),
  • Συνοπτική ιστορία της κυπριακής γραμματείας (1977, μελέτη),
  • Αναδρομές (1980, μελέτη),
  • Γραμματική της Δημοτικής (1934, σχολικό),
  • Ιστορία Ελλάδας-Κύπρου (1958, σχολικό),
  • Ανθολογία δημοτικών τραγουδιών (1968, σχολικό),
  • Μαθήματα νεοελληνικής λογοτεχνίας (1969, σχολικό) κ.ά.
Το 1978 ανακηρύχθηκε επίτιμος πρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Ύμνος της εθνοφρουράς / Περνάρης Άντης

Οι αγωνιστές, οι αγωνιστές,
ήλιος, ψυχή που θάλλει,
στήθια, μπαρούτι και φωτιά,
σκληρό, τα μάτια, ατσάλι.

Μπροστά κι όλο μπροστά προς την αυγή
που χαιρετάει τη λευτεριά,
τη λευτεριά σ’ αυτή τη γη,
που χαιρετάει τη λευτεριά,
τη λευτεριά σ’ αυτή τη γη.

Οι εθνοφρουροί, οι εθνοφρουροί
ήλιος, ψυχή που θάλλει,
στήθια, μπαρούτι και φωτιά,
σκληρό, τα μάτια, ατσάλι.

Μπροστά κι όλο μπροστά προς την αυγή
που χαιρετάει τη λευτεριά,
τη λευτεριά σ’ αυτή τη γη,
που χαιρετάει τη λευτεριά,
τη λευτεριά σ’ αυτή τη γη.

Ο ιδρώτας, πρωινή δροσιά
κι ο πόνος νιο τραγούδι,
για την Ελλάδα, η πληγή,
στα στήθια μας λουλούδι.

Μπροστά κι όλο μπροστά προς την αυγή
που χαιρετάει τη λευτεριά,
τη λευτεριά σ’ αυτή τη γη,
που χαιρετάει τη λευτεριά,
τη λευτεριά σ’ αυτή τη γη.

Η ΑΠΟΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ (απόσπασμα) / Περνάρης Άντης

Κρέμασα την καρδιά μου κουρέλι πένθιμο 
στην εξώπορτα του σπιτιού μας. 
Πιο μαύρο κρέπι δεν ήταν 
σε κανένα εμπορικό της οδού Ερμού. 

Τα μαύρα δεν υφαίνονταν με κλωστές, 
υφαίνονται με πόνο και αίμα
κι η καρδιά μου ξεχείλισε κι από τα δυό. 

Πως το κανες μανούλα και ξεκίνησες κι έφυγες, 
πως τό κανες εσύ που φοβόσουνα για μας κάθε αναχώρηση 
ποιος κόρφος τώρα θ΄  αγκαλιάσει τη θλίψη μου
σε ποια ποδιά θα κρύψω το πρόσωπό μου;

........

Νοσταλγία της Αθήνας / Περνάρης Άντης




Καράβι, πώς σε νοσταλγώ, με τον ρυθμό σου τον γοργό
την άπλα του θαλασσινού τού κάμπου να διασχίζεις
και πίσω τούφες τον καπνό –μυχτηρισμό στον ουρανό
που όλο γελάει στο κενόν– άνοιαχτα  να σκορπίζεις!

Καράβι, τώρα από μακριά σε βλέπω να τραβάς, αλιά,
στη χώρα που σαν όνειρο είδα ή σαν παραμύθι
και με τη μαύρη σου θωριά να μου γητεύεις  την καρδιά
που πάει να σπάσει απ’ άπλερη μια πεθυμιά στ’ αστήθι.

Γίνεται η σκέψη μου πουλί που δεν λογιάζει το κλουβί
του χρόνου, και το μάκρεμα του τόπου δεν φοβάται
κι αφήνει το άχαρο κορμί –λες κι αναζήταγε αφορμή–
στου πόθου του ανωφέλευτου την κούνια να κοιμάται,

κάποιες νυχτιές που η ξαστεριά βάφει τη γη μενεξεδιά
και με το στόμα τ’ αηδονιού –τη γλώσσα των ερώτων
που ξέρουν μόνο τα πουλιά– και την τριανταφυλλευωδιά
anch’ io son’ pittore* λέει σαν κάποιος άλλος Τζιότο*.

Και ταξιδεύει ολονυχτίς ποτίζοντάς με μιας πηγής
τ’ αθάνατο νερό που ώς χτες ανίδεος αγνοούσα
και γίνεταί μου ο μυητής κάποιας αιθέριας μουσικής
που μελιστάλαχτα αδονά  τη φτωχική μου Μούσα.

Γοργό καράβι, αλαργινό, πώς δεν με παίρνεις να τη δω
ξανά, να νιώσω γύρω μου την πόλη που λατρεύω
μόνε μ’ αφήνεις μοναχό ν’ ακούω του πόνου τον αχό
και λατρεμένες θύμησες θλιβά ν’ αργαναδεύω;




* Είμαι κι εγώ ζωγράφος
* Τζιότο, ο: ιταλός ζωγράφος, γλύπτης και αρχιτέκτονας
(1266-1337), κυριότερος πρόδρομος της Αναγέννησης στην Ιταλία.