Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Κυρτός αλατοπώλης: Ποιητική Συλλογή του Ευθυμίου Κυριάκου (εκδόσεις Εντευκτήριο /2015) Κρατικό Βραβείο Ποίησης έτους 2015 (απόσπασμα)

Α' ΜΥΡΟΦΟΡΕΣ ΜΑΡΤΙΟΥ^


 ΓΥΡΙΣΜΟΣ


Επιστρέφω μέσα μου ήσυχα
στο λιμάνι της πικρής μου εκδοχής.

Μήτε καπετάνιος μήτε ναυαγός•
ένα θολό φυλλάδιο ναυτικό.

Το ριζικό του ψαριού σπαρταρά
στα δίχτυα λυπημένων ψαράδων.



ΝΕΚΡΗ ΖΩΝΗ


Δεν βγάζει ήχο το σκοτάδι που μαχαιρώνω
τα έγκλειστα βράδια της Λευκωσίας,
το έγκλειστο βράδυ που ξέρει να διαρκεί.

Πέρα απ' το σκοτάδι κι άλλο σκοτάδι•
περιφέρομαι εφήμερος σε ζώνη νεκρή.

Άφαντοι οι φρουροί που φύλαγαν κάποτε
τη λυπημένη εικόνα της μεγάλης πληγής.
Νιώθω το φίδι της σιωπής που γλιστρά
θωπεύοντας τα λόγια που το εκτρέφουν.

Πέρα απ' το σκοτάδι κι άλλο σκοτάδι.

Το πένθος προσκομίζει συμβάντα ντροπής•
μα τα ψεύδη θρηνούν τις δικές τους αλήθειες.




*Μυροφόρες: Αρωματικό φυτό με μωβ άνθη [λεβάντα).
Ευδοκιμεί την άνοιξη στα ημιορεινά της Κύπρου.



Β’ ΑΣΑΛΕΥΤΗ ΛΥΠΗ



ΣΗΜΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ


Έρχεται νύχτα η στιγμή που ξέρεις ότι φταις εσύ.
Χρώμα κόκκινο πνιχτό ταράζεται μες στο σκοτάδι

Ούτ' ένα φύλλο, ένα άγνωστο πράσινο φύλλο,
ούτ' ένα φύλλο δεν ανασαίνει στη μέγιστη σιωπή.

Ποιος θα εκπέμψει χάνομαι
ποιος θ' αρπάξει τη σανίδα στον πνιγμό;  




ΑΣΑΛΕΥΤΗ ΛΥΠΗ


Ούτε φεύγεις ούτε μένεις- υπάρχεις
στο δριμύ ακαθόριστο της παραμεθορίου.

Το τραίνο που δεν περιμένεις
γιατί να αναχωρήσει;

Την ασάλευτη λύπη διασχίζοντας
πέρα να σε πάει από τα σύνορα,
εκεί όπου ο κόσμος υπάρχει.

Ανέκδοτο εισιτήριο του πουθενά,
κίτρινος λυγμός ενός φύλλου που πέφτει.



Γ’ ΜΕΤΑΞΩΤΑ ΣΕΝΤΟΝΙΑ



ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ


Κάθισε στο παγκάκι της αυλής,
πολύ προσεχτικά
— μην πέσει.

Ξεδίψασε η δίψα του,
κουράστηκ' η επιθυμία του να θέλει•
άλλο να θαυμάσει δεν μπορεί η ψυχή.

Σκυφτός κοιτάζει χαμηλά
κάτω κοιτά
το χώμα.

Και δεν νιώθει τα δυο παιδιά,
που κλέβουν τριαντάφυλλα
για τα ωραία κορίτσια του Επιταφίου.



Δ’  ΚΥΡΤΟΣ ΑΛΑΤΟΠΩΛΗΣ

  

ΚΥΡΤΟΣ ΑΛΑΤΟΠΩΛΗΣ


Δάσος από τρεμάμενες σκιές, τριξίματα
φτερουγίσματα αθέατα αιφνίδιων σπίνων•
κρυμμένα για να σε ταράζουν αναφιλητά.

Με εικόνες που εφώτισε φεγγαριού πεπρωμένο
εστερεώθη των λαθών η λυπημένη διαύγεια•
έκθετο κόσμημα της κρυφής σου πληγής.

(Τον κόσμο διαβαίνεις με βήμα σκοτεινό
κυρτός αλατοπώλης υφάλμυρων καιρών.)

Στ' άγρια σαν σαλέψουν θηκάρια του χαμού
τα λερωμένα και τυφλά του δίκαιου μαχαίρια,
μες στης ψυχής τη νύχτα στράφτει κείνο το φως.

Πλησίον κάπου πάντοτε ξυπνά παιδί και κλαίει.
Τ' άδολο κάτω χείλος του τρέμει• και ριγεί.



ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΛΥΓΜΟΣ


Με σταγόνες αγωνίας στο στήθος
που σταλάζει η θυμωμένη πληγή,
χύνεις λάδι στις παλιές πυρκαγιές
να καούν οι μαινόμενες μνήμες.

Δεν είναι γιατί βύζαξες από λαβωμένη θηλή
που ακούγεται κόκκινος ο λυγμός της φωνής.
Είναι οι ντροπιασμένες λέξεις που αιμορραγούν
επειδή κηλίδωσες με πράξεις το νόημά τους.


Ε’ ΔΙΚΑΙΗ ΛΥΠΗ



ΕΡΓΟΧΕΙΡΟ


Αφού προσκυνήσει του Χριστού
την πρωινή ημίφωτη θλίψη,
αμέριμνη δήθεν, η μητέρα κεντά
τ' ατέλειωτο μαντήλι των ενοχών της.

Το ένα μάτι στο βελόνι,
τ' άλλο στη στροφή του δρόμου•
καίγεται να φανώ για τούρκικο καφέ.

— Η καλή σεβαστή μου μητέρα
που με θήλασε χαλασμένη ζωή. —

Μ' είδε να μπαίνω και στριφογυρίζει
στο δάχτυλο τη βέρα του γάμου της.
Χαμογελά μ' ένα χαμόγελο χρυσό•
που θερμαίνει το αίμα απότομα:
να πεθάνει την πληγή πυρετός.

(Μα στο γυμνό κλαρί το πουλί αχνοτρέμει,
ακούγοντας να επιστρέφει από το μέλλον βουβή
η μονόλεπτη κραυγή που το γέννησε.)



Περιεχόμενα

ΜΥΡΟΦΟΡΕΣ ΜΑΡΤΙΟΥ

Γυρισμός
Αγρυπνία
Το πουλί
Νεκρή ζώνη
Μνημόσυνο
Μυροφόρες Μαρτίου
Παράκληση
Βροχή
Τόπος
Άτιτλο


ΑΣΑΛΕΥΤΗ ΛΥΠΗ


Σήμα κινδύνου
Στιγμιότυπο
Το παιδί
Ο δραπέτης
Ασάλευτη λύπη
Υγρές προκυμαίες
Αναχώρηση


ΜΕΤΑΞΩΤΑ ΣΕΝΤΟΝΙΑ


Έκθεση ιδεών
Ο άλλος
Φτερούγισμα
Μια ημέρα
Η κρύπτη
Επιτάφιος
Αρμονία
Μεταξωτά σεντόνια


ΚΥΡΤΟΣ ΑΛΑΤΟΠΩΛΗΣ


Ναυάγιο
Κυρτός αλατοπώλης
Νυχτοφάναρο
Αντίπερα
Καταιγίδα
Φτερά
Αλλαγή
Ανταπόκριση
Ουρανός
Τετάρτες
Νύχτες του 2012
Πλάνη
Κόκκινος λυγμός
Λήξη


ΔΙΚΑΙΗ ΛΥΠΗ


Βαβέλ
Ποιητής
Σκηνοθεσία
Γερμανικό τοπίο
Εξομολόγηση
Εργόχειρο
Παράφορο φιλί





κριτική της Συλλογής μπορείτε να διαβάσετε: http://wwwsteliospapantoniou.blogspot.com.cy/2016/07/blog-post_10.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου