Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Τέφρα Ονείρων : Ποιητική Συλλογή του Μάριου Μιχαηλίδη από τις Εκδόσεις Γαβριηλίδης 2016 (μικρά αποσπάσματα)

Ανάερο χάδι η ματιά που
Με κοίταε την ώρα που φτερούγες πουλιών
Κροτούσαν συλλαβίζοντας
Παράξενες αρμονίες
Ώσπου έπεσε το απόβραδο
Τη νύχτα δαμάζοντας στα
Ακροβλέφαρά της
Με ανάσες και πόθους
Την Κύπριδα υμνώντας.

***

Δώσε μου μια λέξη 
να Στήσω το σκηνικό της νύχτας 
Μια κατοικία για τα ορφανά μου όνειρα 
Κι ένα καράβι απάγκιο 

Δώσε μου μια λέξη 
Χωρίς πνιγηρά κακόηχα 
Το πολύ δυο φωνήεντα κι ένα 
Σύμφωνο υγρό -"Έλα" να μου πεις, 
Και θα δεις πόσα πουκάμισα θ' αλλάξω 
Μια στέγη θα ντυθώ ή μια θάλασσα για 
Να με αντέχουν τα όνειρά μου.



***


Κι όταν χτυπήσεις την πόρτα
Μην ξεχάσεις να έχεις μαζί σου
Πολλά αντίγραφα εκείνης
Της νύχτας

Γιατί κάτι σκέφτηκα
Στο νέο μου βιβλίο θέλω
Να χαράξω
Αυθεντικές συντεταγμένες
Μιας έσχατης ελεγείας
Έτσι για να δαιμονίσω
Τις σελίδες μου
Με την αυταπάτη
Ενός ατελεύτητου ρόγχου
Που εσύ επέμενες
Να τον αποκαλείς έρωτα


***



Ήρθες πάλι κρυφά
Τρυπώνοντας σε γρίλιες μυστικές
Αργά στη χάση
Κατάχαμα βρήκες τα κουρέλια της νύχτας
Και με το αχ μιας ανάσας
Σάρωσες τα πάντα

Μα τα στίγματα είναι ’κεί
Ατίθασα αλαζονικά
Κοιτάνε επίμονα το ανάρμοστο
Ν’ αντιπαλεύει με τη σκιά του

Φαντάζομαι
το άγγιγμά σου
Σαν μια χορδή άρπας που
Εφάπτεται σε οριζόντια
Σειρά ανεκτέλεστων πόθων.
Έλα γλυκιά ειμαρμένη
Και νιώσε ηδονικά
Τα ακροδάχτυλα της νύχτας
Που όλο θωπεύουν μυστικά

Τα ίχνη από το πέρασμά σου…

*


Μέσα σε κάθε ποίημα είναι και ένα σκυλί
Άλλοτε με τη μουσούδα του ν’ αχνίζει πάχνη και σάλιο
Άλλοτε με τις κραυγές των ποιητών να αλυχτούν
Μες στο χτικιό του ριζικού τους
Οπωσδήποτε ένα σκυλί βρίσκεται στην ποίησή μας
Είτε σαν μια μέρα που δείχνει τα σκυλόδοντά της
Είτε σαν μια νύχτα που ξεφυλλίζει το γοερό της κλάμα
Κι ο βόγκος της κατάστικτος πλανιέται

Κάποτε τα σκυλιά μας τα φαρμακώνουν
Το σώμα τους στεγνώνει
Και γίνονται πολτός στη μοίρα της ασφάλτου
Τότε μιας ποίησης η πλησμονή μέσα μας σφαδάζει

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου