Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Κυριακή, 24 Απριλίου 2016

Δυνατό κρασί

 

«Ο αγαπητός είναι για μένα σαν βότρυς της Κύπρου στον αμπελώνα του Εγκαδί»
Σολομώντα «Άσμα Ασμάτων»

Τα δυνατά κρασιά του τόπου
εκεί κατά το Εγκαδί,
δίπλα στης Νεμεσού την πόλη,
πως δυνατές και ηδονικές επιθυμιές τους φέρνουν,
ρέποντας έτσι μες στης ακολασίας τη ζωή.
Φυγόπονοι, οκνηροί, οινόφλυγες, φιλήδονες,
ερωτομανείς και πόρνοι γινωμένοι
ιερουργούντες με ιέρεια την θεότητα την Μέθη,
του Διόνυσου εξέχουσα συνοδό
και πως τα μεθύσια τους με τους Σάτυρους,
του Διόνυσου και της Νικαίας άξια παιδιά, τον Οίνο ,τον Οινοπίοντα, τον Άκρατο, τον Άμπελο ,
τον Ηδύοινο , τον Κώμο, και τον Μόλπο τελετουργούν.
Έτσι έλεγε ο ευσεβής του Σαχέν της Βεστφαλίας ιερεύς, ο Λούντορφ
[1]
για του φτωχούς Κυπρίους,
που μες την εξαθλίωση που έφερναν οι κάθε λογής κατακτητές
και ευγενείς Δεσπότες τους,
με τη ψυχή και το κορμί γεμάτα οδύνη αντί για ηδονή
μες το κρασί τους βούταγαν λίγο ξερό ψωμί, άμα το είχαν,
μήπως κι επιβιώσουν!
Τίτος Κολώτας
4 Δεκεμβρίου 2009
[1] Επισκέπτης της Κύπρου 1336-1341επί Λουζινιανών



το διαβάσαμε: http://kolotas.blogspot.com.cy/search/label/%CE%97%20%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7%20%CE%BC%CE%BF%CF%85


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου