Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2016

Ποίημα του Ιωάννη Περδίου

Τι κρίμα που δεν έζησες ακόμα λίγο χρόνο
Να δεις τον γαύρον Κάιζερ σκυφτός να σε κοιτά
Και στο σπαθί σου δίνοντας κάθε τής δάφνης κλώνο
Ελιάς κλωνάριν από σε μονάχα να ζητά!

Ήθελα, Κίτσενερ, να δεις τον κόκκινον Αττίλα
Με τους αγρίους Ούννους του στα πόδια σου να ‘λθεί,
Και νικημένος να θωρεί της δάφνης σου τα φύλλα
Και να του πάρεις πρώτος συ τ’ ολέθριο σπαθί!

Σήμερα που γονάτισεν ο Μέγας δολοφόνος
Και θα τον δούμε στου Βερντέν την γη να σωριασθεί,
Έπρεπε να ‘σαι στο πλευρό και συ της Αλβιόνος
Και με του Ζορφ κι η βροντερή φωνή σου ν’ ακουσθεί!

Εσύ που τόσο πάλαισες το Τέρας να συντρίψεις
Που ‘θελε Κοιμητήριον να κάμει τον Ντουνιά
Απ’ την Μεγάλη Πασχαλιά δεν έπρεπε να λείψεις
Και πρόωρα να βυθισθείς σε τάφου σκοτεινιά!

Αν η Μεγάλη Μάνα σου πενήντα θωρηκτά της
Έβλεπε μες στα πέλαγα να καταποντισθούν
Τόσο δεν θα κοκκίνιζαν τα μάτια τα γλαυκά της
Όσο για σένα, Κίτσενερ, που τώρα σε πενθούν!

Κι η Κύπρος που σε ξένιζε σε χρόνια περασμένα
Κι ίδρωσες για τον χάρτη της εσύ τόσον καιρό,
Καθώς παιδί της σε θρηνεί με μάτια βουρκωμένα
Που δολοφόνοι σ’ έρριψαν σε μνήμα παγερό!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου