Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Σάββατο, 12 Μαρτίου 2016

ΣΤΗΝ ΜΑΝΑ ΕΛΛΑΔΑ

Κυριάκος Κακκής


Σαν ετζιοιμούμουν τζια μπροού, στο όρομά μου εία
τούτα που μας λαλούν τωρά, τούτα που αγροικούμεν
τζιαι πως μας αρωτήσασιν μάνα μ’ αν σ’αγαπούμεν.
Τζιαι μ’ έναν στόμαν είπαμε, όσ’ είμαστεν αντάμα
με έναν ενθουσιασμό τζι’ έτοιμοι για το κλάμα,
γιατί να μεν σε θέλουμεν, να μεν σε σεβαστούμεν,
ως μάναν μας χωρίς  εσέν, πού να εισακουστούμεν;
Δίχα τη μανα ποιος ιζιεί τζι εν’ ευχαριστημένος;
Αμάν εν’με τη μητριάν εν’ πικραναγιωμένος.
Ακούει λόγια φατσιητά πάντοτε που την θκειάν του
τζί έσιει έναν πόνον μέσα του τζιαι κλαι’ με την καρκιάν του

τζιαι κάθε ώραν μάνα μου, αχ μάνα μου φωνάζει
τζι άμα ΄ννα κόψει μόνος του, κλαίει τζι αναστενάζει.
Εν έσιει μάναν το παίδι τζι εν’ η καρκιά του μαύρη
τζιαι πατωμένη πείσματα τζιαι ζυμωμένη κάγρι.
Τζιαι τούτον εν το ίδιον, ούλοι να το σκεφτούμε,
την μάνα μας να θέλουμε τζιαι να την απαιτούμε.
Εν το λαλούμε φανερά, ‘μπόδίζει μας ο νόμος
αλλά εγιώ ελάλουν το στο όρομάν μου όμως.
Τες τελευταίες μου στιγμές πού ‘ννα ψυχομασιήσω
αγαπημένη μου πατρίς αθθύμιον ενν’ αφήσω.
Είπα που ‘ννα ψυχομαχώ, που ‘ννα ‘ρτω σ’ έτσι χάλι
ζήτω Ελλάς αθάνατη εννά φωνάξω πάλι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου