Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

ΓΙΑ ΤΟΥΤΑ ΑΓΩΝΙΖΟΥΜΑΙ

Τα φκιόρα που βλαστήσασιν πόσσω που την αυλήν μου,
για τούτα αγωνίζουμαι,
να κόβκω να μυρίζουμαι,
ώσπου να βκ’ η ψυσιή μου.
Φιλικουτούνια πλουμιστά, ‘νός τ’ άλλου ν’ αγαπάτε
τζι έκαμα την καρκιάν φουλιάν τζι έχω σας τζιαι τζιοιδκιάτε,
χαλάλιν σας σιίλιες φορές, να πιείτε τζιαι να φάτε,
στους τελευταίους γρόνους μου
να ‘ρκεστε πα’ στους κλώνους μου
τζιαι να μου τζιελαδάτε.
Εν θέλω να με κλάψετε άρκον εις το θαφκειόν μου,
ούτε μαυροφορήματα μετά τον θάνατόν μου,
μιαν χάρην μόνον ιζητώ, νά ‘σιετε προκοπάες,
αγαπημένους θέλω σας, όι με τους καβκάες,
τζι έν’ στράτα που την παραπατούν
όσοι αμέτρητα κρατούν,
φτωσιοί τζιαι βασιλιάες.
Εννά βλαστήσω λεμονιά, μετά τον θάνατόν μου,
τέλεια μες στο κατώβλιον τους, στα σπίδκια των παιδκιών μου,
πάλε να μ’έχουν συντροφκιάν, να ζιουν εις τον γυρόν μου
αντάμαν με τ’ αγγόνια μου,
νά ‘χουν τζιαι τα λεμόνια μου
τζιαι τον πασιύν οσσιόν μου.


Κόκος Μυνάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου