Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016

Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ


 Ψαρά Συμεού Παντελής 


Ως πόν’ τ’ αμμάθκια μ’ ανοιχτά τζιαι μπορώ τζιαι κρατώ σφιχτά
την πέννα μου τζιαι γράφω,
τες ρίζες μο΄ ‘ννά μαλλαχώ, ώσπου να πάω να βρεθώ
σσόσιειλα που τον τάφον.
Γιατ’ έν’ γερή κληρονομιά πον έπλασεν άλλην καμνιάν
ρίζαν σαν την δική μας
τζιαι δέτε οπόσιει ζωγραφκιάν στα κάλλη τζιαι στην ομορκιάν
εν έσιει πά’ στην γην μας.
Η Κύπρος έν΄ελληνική τζι οι σπήλιοι μαρτυρούν τα
τζιαι κόβκει που την ξενιθκιάν τζι εν λοαρκάζει όσα δκια
τζι έρκουνται τζιαι θωρούν τα.
Ρωτώ σας ούλλους που γυρόν τούτην την γην που σγάφφουν
χαμαί πά’ στα πατώματα που φεύκουσιν τα χώματα
πκοιαν γλώσσαν έν’ που γράφουν.
Έτσι προιτζιόν που ήβραμεν ο κόσμος αζουλεύκει
τζι εμείς χαλούμεν τα που μιας τα κάλλη της κληρονομιάς
ο νους μας πον δουλεύκει. Τζι ούλλη η γη ν’ αναυρτεί, πάλε που μέσα ‘νν΄ ακουστεί
η Ρωμιοσύνη έν ρίζα,
πόν’ που τες πρώτες ξακουστή τζι αντίς νερόν να κρατηστεί
γαίμαν την εποτίζαν.
Η Ρωμιοσύνη έν’ άρκαστης π’ όπου δικλήσεις έσιει,
τσαλαπατάς τον πους ιλλιεί, μα έντζ’ αρκεί, πάλε πολλιεί έτσι σαν μεν ιβρέσιει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου