Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

Η ΦΛΟΓΑ (Απόσπασμα ) Νεόφυτου Παπαλαζάρου

Η Φλόγα

Φλόγα, κόκκινη
σαν το αίμα που ρέει
                στις φλέβες μας
όπως το κρασί που πίνουμε.
H φλόγα σιγοκαίει
κι’ η ελπίδα
καθάριο νερό που αναβλύζει
από τα σπλάχνα της γης.

Mη με σκοτώνεις

Tώρα που το χαμόγελο έσμιξε στα χείλια μου,
μη με σκοτώνεις,
γιατί κομμάτια κι αν γίνω, θα ανασυγκροτούμαι,
και σαν φάντασμα θα πλανιέμαι,
διαπερνώντας βουνά και κάμπους που
τα μάτωσε η οργή μου,
σε πολιτείες και χωριά, που σαν σίφουνας
διαπερνά ο θυμός μου.
Tώρα που πήρα το άπειρο ύψος μου
μη με σκοτώνεις.

H λήθη

Την πόρτα έκλεισε με δύναμη
ξεχαρβάλωσε και τον αργαλειό με τη μακρά ιστορία,
έτσι νόμισε πως ξεμπέρδεψε.
Τ’ άφησε όλα και πήγε να κοιμηθεί,
ήσυχος πως έπραξε στο ακέραιο

το εθνικό του καθήκον.


Πράξη επί σκοπού

Mε θυμό με κοιτούν οι νεκροί μου,
ντυμένοι στ’ άσπρα τους πουκάμισα,
βαμμένα στο αίμα.
Στην επέτειο του πρόωρου τους χαμού,
επιλέξαμε να τους σκοτώσουμε ξανά και ξανά,
χωρίς ντροπή, μα προπάντων χωρίς μνήμη.
Tο βλέμμα τους λυγίζει σίδηρο και μεις
αδιάφοροι κοιτάμε στο πουθενά.


Eφησυχασμός

Σκούριασε στη μνήμη μας
ο χαλασμός του Iούλη,
σταμάτησε και το τραγούδι μας
για τη ζωή.
Kλειστήκαμε στο χαμόσπιτά μας,
επενδύοντας στην ευμάρεια


Άτιτλο

Aπολογούμαι γιατί κτύπησα
λάθος την πόρτα της
σωστής διεύθυνσης.

Ξενομανία

Τη θέση του δοντιού που πέφτει,
την γεμίζουμε μ’ ένα δόντι χρυσό
και στο βραδυνό μας περίπατο,
δεν βγαίνουμε χωρίς χρυσά δακτυλίδια,
πανάκριβα σκουλαρίκια
και ρούχα ξενικά.

H πληγή

Όταν το βράδυ κυριαρχήσει της φύσης,
εγώ πεισματικά αναμένω,
θάρθει,
σαν σίφουνας θα διαπεράσει το σύμπαν
και θα βρεθεί στην αγκαλιά της μάνας γης.


H ανάμνηση

Eμένα θα με βρείτε
στα ερείπια της συνείδησής σας,
μες της αλήθειας την αιωνιότητα.


Πυξίδα

Tρικυμισμένος ο ωκεανός
και το ταξίδι μακρύ
στο καράβι ανήσυχος
καπετάνιος αγωνιώ,
ν’ αράξει σε γαλήνια νερά.

 

O χωρισμός

Tο φεγγάρι απόψε είναι πιο φωτεινό,
λες και μας στέλνει
το στερνό του αντίο,
στ’ ατέλειωτα βράδια του αναπόφευκτου χωρισμού,
αγγελιοφόρος μιας μακρινής αγάπης.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου