Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

ΚΕΡΥΝΕΙΑ /Ιακωβίδης Κ. Μίμης


Χρυσάφι και φως οι ακτές σου
Αγαπημένη πόλη της Κύπρου η πιο μικρή
Τα μελτέμια σου δροσια κ' οι ζέφυροι οι βραδυνοί
Γαλάζια κύματα να σπάνε λευκες δαντελοποίκιλτες ακτες
Γαλήνη και όνειρο συνέχεια η ζωή

Και ξάφνου αναπάντεχα μια βοή απ' άκρη σ' άκρη
Το πόδι τους επάτησαν οι βάρβαροι
Έπεσε η πόλη
Του κατακτητή ασήκωτα βαρύ το πέλμα
Καίνε σκοτώνουν ξεριζώνουν
Η αγνότητα κλαίει
Ανεμίζεται κουρέλι της κοπέλας η ποδια
Φωνή παιδιου σπαραχτική τη μάνα αποζητά
Το χωμα φιλά τόν γέροντα
Και στο έρμο σπιτικό τη γρια κρατάει

Αγαπημένη πόλη της Κύπρου η πιο μικρή
Σκέπη σου τ' αγέρωχο με τα Πέντε Δάχτυλα Βουνό
Τό λιμανάκι το ρηχό το φράγκικο το Κάστρο
Κλαίνε τα μάτια η θύμησή σου πόνος και οιμωγή,
Αγαπημένων κόκκαλα φωνάζουν
Εκεί η ψυχή μας όλη πάντα εκεί το βλέμμα
Ένας ολόκληρος λαός μ' ελιά και με σπαθί
Τη λευτεριά σου έχει τάξει
Και προσμένει και προσμένει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου