Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

Τα περβόλια και ο Xρυσός Kύκλος (απόσπασμα)


Τις Κυριακές, μας αρέσει
να πηγαίνουμε περίπατο πάνω στα τείχη της Αμμοχώστου.

Ωραία είναι και τα περβόλια, μόνο που πέφτουν κάπως μακριά
 από τη θάλασσα.
Την ακούς, την οσμίζεσαι, μα δεν τήνε βλέπεις. 
Βλέπεις τους ανεμόμυλους να της στέλλουνε χαιρετίσματα με τις πολλές
 απαλάμες τους
βλέπεις τα κυπαρίσσια να τεντώνονται, τα μέτωπά τους να γιομίζουν
 χαμόγελο
σαν μπορέσουν να την αντικρίσουν από μακριά
μα εκείνην, την ίδια τη θάλασσα, δεν τήνε βλέπεις.

Στα περβόλια περνούμε τις καθημερινές μας. 
Περνούμε μαζί με τους ανεμόμυλους, με τα κυπαρίσσια,
με τις αμέτρητες αδερφούλες μας τις πορτοκαλιές,
ζυμώνουμε το χώμα για να γίνει ψωμί
ζυμώνουμε την ψυχή μας για να γίνει μια ηρεμία χαρούμενη
ζυμώνουμε τη ζωή μας για να μπορέσει να γίνει 
ένας κύκλος κλειστός, ένας Κύκλος Χρυσός,
ένας αυτάρκης κόσμος μέσα στον κόσμο.

Εδώ ξεκουράζεται η μητέρα από ένα ταξίδι εβδομηντάχρονο.
Κουράστηκε μέσα στους τόσους ανέμους
μα ξέρει να χαμογελά –ξέρει να κάθεται 
στον ίσκιο της κληματαριάς
ανάμεσα στα σπουργίτια και τα εγγονάκια της
καθώς μπρατσέρα που ’φτασε στο λιμάνι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου