Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2014

Καταραμένη προσφυγιά / Παχίτη Μαρία



Χρόνια ολόκληρα ύφαινες τ’ ασβολερό μαγνάδι·
το σάβανο που θ’ άπλωνες στ’ ολέθρου την αλάνα
καθώς –πανούργο ίσκιωμα! τo σκεβρωμένο σώμα
θα έσερνες διαβαίνοντας, σαν Άρπυια λιμασμένη,
ανάμεσα απ’ της νιότης μας τις ξεσκισμένες σάρκες
και τ’ αλγεινά υπολείμματα όμορφων ονειράτων.
Σαρακιασμένος ο μποξάς με τις αναθυμήσεις
στις κούτρας μου τα γόνατα διάπλατα ανεχθη
σκορπώντας ανυπόφερτες κραυγές και θρηνωδίες
που τη ψυχή μού αντάριασαν την ταλαιπωρημένη
και τη ματιά μού έκαψαν μ’ ανάβρυσμα οδύνης.
Ευθύς, της μάνας η μορφή ολόδροση εστάθη
μ’ ένα γλυκό χαμόγελο στα πορφυρένια χείλη
και μ’ ένα χάδι γιατρειά πάσκισε να μου δώσει
καθώς ολούθε ευωδιές σκορπούσε θυμιατήρι
-το μόνο βιός που πρόλαβε φεύγοντας να αρπάξει-
για να ξορκίσει το κακό που –επάρατη! διαχέεις
καθώς σαν φίδι σούρνεσαι στης μοίρας μας τα μέρη
το αίμα μας βυζαίνοντας μ’ ακόρεστη μανία
για να μπορέσεις -σίχαμα! αιώνια να ζήσεις…



Το ποίημα απέσπασε το πρώτο βραβείο στον 1ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης με θέμα «Η Προσφυγιά» που είχε προκηρυχθεί το 2012 από τον Πολιτιστικό Σύλλογο διατήρησης και προβολής της παράδοσης της Ανατολικής Ρωμυλίας.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου