Η Κυπριακή ποιητική παράδοση,η Κυπριακή ποίηση, έχει τις πηγές της πολύ βαθειά στο χρόνο, φτάνοντας μέχρι τις εποχές εκείνες που ανδρώθηκε το έπος. Τόσο ο χαρακτήρας της όσο και το περιεχόμενο της καθρεφτίζουν την ελληνικότητά της. Με τις σκέψεις αυτές προσπάθησα και προσπαθώ να δημιουργήσω μια Ποιητική Ανθολογία του Ποιητικού λόγου των Κυπρίων Ποιητών/τριών. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας αναρτώνται και ανακοινώσεις για ποιητικές και γενικότερα λογοτεχνικές εκδηλώσεις αλλά και συνεντεύξεις Κυπρίων ποιητών/τριών, ώστε οι σκέψεις,οι ιδέες και οι ανησυχίες τους να γίνουν ευρύτερα γνωστές.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΚΟΓΚΑΣ
Το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό. Ως μοναδικό στόχο έχουμε να γίνει μικρή βιβλιοθήκη της Κυπριακής Ποίησης στο διαδίκτυο και να προωθήσει τη Ποίηση των Κυπρίων Δημιουργών.

Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

Θυμάσαι;





 


Θυμάσαι; Τις νύχτες στο κήπο μας είχαμε πάντοτε γιορτή,


κολυμπούσαμε μέσα στα χρώματα και τα λουλούδια,


ο ουρανός κατέβαινε και μας σήκωνε στη πλάτη του,


κι εμείς στ’ απέραντο του, σχεδιάζαμε ταξίδια



Θυμάσαι; Τα σύννεφα έστυβα, τα χείλη σου να ξεδιψάσεις


κι από τ’ αστέρια έκλεβα το φως, στο δρόμο σου το σκόρπιζα


μην τυχών και στο σκότος εσύ τρομάξεις


 
Τώρα στην δική μας την αυλή, φύτρωσε χορτάρι μαύρο,


κι έχει η καρδιά, σαν δειλινό, τα πέταλα της κλείσει,


δεν κελαηδούν τ’ αηδόνια, μόνο σκούζουν ακρίδες νηστικές


που κρέμονται απ’ τα σάπια δόντια τους, βατράχων σάρκες



Στου προδομένου την αυλή, κουρνιάζει η νύχτα στ΄ αγκάθια,


κοράκια μαύρα παντρεύονται τον ήλιο  και τη βροχή,


κολυμπούν σε ένα πηγάδι αίμα, και φέρνουν στο φως


πικρό, δύσμορφο τον αμαρτωλό καρπό τους,


που πνίγει την αγάπη, με της ψευτιάς του, τις αναθυμιάσεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου